Çocuklar

Gül ve bülbülün geleneksel güzelliği karşısına çocukları koyan şiir, onları yurdu onaracak ve uğruna fedakârlık edecek gelecek kuşak olarak över.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Diyorlar ki: «Bak, ne güzel dem çekiyor şu bülbül;

   Bak, bir yerde yetişir mi böyle bir has, sadberk gül?

   İkisinden birini seç, hangisi çok güzeldir?

   Sana gül mü, şu bülbül mü kendisini sevdirtir?...»

   1Diyorlar ki: Bak, şu bülbül ne güzel ötüyor;

   2bak, başka bir yerde böyle seçkin, katmerli bir gül yetişir mi?

   3İkisinden birini seç; hangisi daha güzeldir?

   4Gül mü, yoksa bülbül mü kendini sana daha çok sevdirecek?

   İlk dörtlük gül ile bülbülü güzellik yarışına çıkaran başkalarının sesini tırnak içinde verir. Gül görünüşü, bülbül sesi temsil eder; konuşucudan bu iki klasik güzellik simgesinden birini seçmesi istenirken şiirin asıl tercihi için bilinçli bir karşılaştırma zemini hazırlanır.

   Bütün dörtlük yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Ey çocuklar, ben sizleri onlardan çok severim;

   Yüzünüze her gün baksam yine doymaz gözlerim.

   Şu dünyada sizler kadar sevecek şey bulamam;

   Ah, sizlerden aldığımı hiç bir şeyden alamam.

   1Ey çocuklar, ben sizi onlardan daha çok severim;

   2yüzlerinize her gün baksam gözlerim yine doymaz.

   3Bu dünyada sizin kadar seveceğim başka bir şey bulamam;

   4sizden aldığım duyguyu hiçbir şeyden alamam.

   Konuşucu beklenen gül-bülbül seçimini reddedip doğrudan çocuklara yönelir. Yüzlerine bakmaya doyamamak görsel güzelliği korusa da son iki dize çocuk sevgisinin başka hiçbir varlıkla değiştirilemeyecek duygusal bir karşılığı bulunduğunu tekrarlarla pekiştirir.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
3. 3

   Onlar ne ki?... Bu toprağın bir çiçeği, hayvanı!

   Sızler ise onun büyük bir mahluku, insanı!

   Onun viran yerlerini şenletecek evlâdı!

   1Onlar nedir ki? Bu toprağın bir çiçeği ve bir hayvanı.

   2Siz ise onun büyük bir yaratılmışı, insanısınız;

   3onun yıkık yerlerini canlandıracak evlatlarısınız.

   Gül ile bülbül toprağın güzel fakat edilgin varlıkları olarak küçültülür; çocukların üstünlüğü insan oluşlarına ve gelecekte yıkık yerleri onarma görevlerine bağlanır. Böylece estetik yarış yerini yurda karşı sorumluluk taşıyan kuşağın eylem gücüne bırakır.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
4. 4

   Sizlersiniz, onun ağlar gözlerini silecek;

   Sizlersiniz, onun için candan geçip ölecek;

   Sizlersiniz, onun aşkı, ümitleri, hayatı!...

   1Onun ağlayan gözlerini silecek olan sizsiniz;

   2onun uğruna canından geçip ölecek olan sizsiniz;

   3onun sevgisi, umutları ve hayatı sizsiniz.

   Üç kez yinelenen ‘sizlersiniz’ hitabı çocuklara art arda teselli, fedakârlık ve hayat rolleri yükler. Toprak ağlayan bir anne gibi kişileştirilirken gelecek kuşak yalnız sevilen değil yurdu iyileştirmesi beklenen özne hâline gelir; övgünün taşıdığı ağır görev duygusu da görünür kalır.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle