Bir Günün Sonunda Arzu

Şafağı yorgun bir gözün halkalarında açan, akşam sözcüğünü yedi kez yineleyen ve sonunda insan olmaktan çıkıp göllerde bir kamış olmayı dileyen on dört dizelik şiir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Yorgun gözümün halkalarında

   Güller gibi fecr oldu nümâyân,

   Güller gibi... sonsuz iri güller,

   Güller ki kamıştan daha nalân

   Gün doğdu yazık arkalarından!

   1Yorgun gözümün halkalarında

   2şafak güller gibi göründü,

   3güller gibi... sonsuz, iri güller,

   4kamıştan daha çok inleyen güller;

   5yazık, gün onların arkasından doğdu!

   Şafak gökte değil, uykusuz bir gözün altındaki halkalarda açıyor; güzellik doğrudan yorgunluğun üstüne kuruluyor. 'Yazık' sözü gün doğuşunu kazanç değil kayıp sayıyor.

   Bütün beşlik yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Altın kulelerden yine kuşlar,

   Tekrârını ömrün eder i'lân,

   Kuşlar mıdır onlar ki her akşam,

   Âlemlerimizden sefer eyler?

   1Altın kulelerden kuşlar yine

   2ömrün yeniden başladığını duyuruyor;

   3onlar her akşam

   4âlemlerimizden göç eden kuşlar mıdır?

   Kuşlar müjde getirmiyor, sabahın yeniden geldiğini bildiriyor; ömrün tekrarı burada armağan değil ceza. Soru cevapsız kalınca gidenle gelen ayırt edilemez oluyor.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
3. 3

   Akşam, yine akşam, yine akşam,

   Bir sırma kemerdir suya baksam;

   Üstünde sema kavs-i mutalsam!

   Akşam, yine akşam, yine akşam,

   Göllerde bu dem bir kamış olsam!

   1Akşam, yine akşam, yine akşam;

   2suya baksam, sırma bir kemerdir;

   3üstünde gök tılsımlı bir kavis!

   4Akşam, yine akşam, yine akşam;

   5şu an göllerde bir kamış olsam!

   Beş dizenin üçü tekrar; şiir ilerlemek yerine kendi içinde dönüyor. Sonda dilenen şey insanlık değil bitkilik: kamış olmak, inlemeyi sürdürüp bilmekten kurtulmaktır.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle