Bir Roman Kahramanı

Saros Körfezi'ndeki çadır ve ot yatakta, İkinci Dünya Savaşı sırasında kendisini doğrudan bir roman kahramanı olarak kuran anlatıcının nerede ve ne zaman biteceğini bilmediği hayat konusunu yaşamaya çalışmasını anlatır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Çadırımın üstüne yağmur yağıyor,

   Saros körfezinden rüzgâr esiyordu,

   1Çadırımın üzerine yağmur yağıyor,

   2Saros Körfezi'nden rüzgâr esiyordu,

   İki dize sahneyi dışarıdan kurar ve zamanı kaydırır: “yağıyor” şimdiki zamandır, “esiyordu” geçmişe geçer. Aynı ânın iki ayrı kipte anlatılması, anlatıcının olayı hem yaşıyor hem sonradan aktarıyor olduğunu duyurur. Saros adı da sahneyi haritada belirli bir noktaya çiviler.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Ve ben, bir roman kahramanı,

   Ot yatağın içinde,

   İkinci dünya harbinde,

   Başucumda zeytinyağı yakarak

   Mevzuumu yaşamaya çalışıyordum;

   1Ve ben, bir roman kahramanı,

   2Ot yatağın içinde,

   3İkinci Dünya Savaşı'nda,

   4Başucumda zeytinyağı yakarak

   5Kendi konumu yaşamaya çalışıyordum;

   Beş dize tek bir cümlenin araya sıkıştırılmış öğeleridir ve yüklem en sona bırakılır. “Ve ben, bir roman kahramanı” sözü, koşullar daha sayılmadan rolü ilan eder; sonra o rolün altına ot yatak, savaş yılı ve zeytinyağı ışığı yerleştirilir. “Mevzuumu yaşamaya çalışıyordum” ise yaşamayı bir metni uygulamaya çevirir.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
3. 3

   Bir şehirde başlayıp

   Kimbilir nerde,

   Kimbilir ne gün bitecek mevzuumu.

   1Bir şehirde başlayıp

   2Kim bilir nerede,

   3Kim bilir hangi gün bitecek konumu.

   Son üç dize “mevzu” sözcüğünü geri çağırır, ama bu kez sonunu sorar. Başlangıç bellidir, bitişin yeri ve günü değildir; “kimbilir” iki kez tekrarlanarak belirsizliği ikiye katlar. Kendini roman kahramanı ilan eden kişi, o romanın yazarı olmadığını burada kabul etmiş olur.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle