Buyur Şevketlü Şâhım Bu Letâfet-bahş-ı Eyvâne
Fâzıl, hükümdarı eyvana davet ederken saray kapısını sabahın eşiği ve gülen bir sevgili ağzı olarak canlandırır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Buyur şāhım bu -ı eyvāne
ǾUmūr-ı śubĥ olmuş āsitān-ı bāb-ı kāşāne
1Buyur, kudretli padişahım, bu güzellik bağışlayan eyvana.
2Köşkün kapı eşiği sabahın başlangıcı olmuştur.
- 2
Açıldıķça miŝāl-i Ǿāşıķān feryād ider ammā
Güler mıśrāǾları gūyā dehān-ı şūħ-ı cānāne
1Kapı açıldıkça âşıklar gibi feryat eder ama
2iki kanadı sanki cilveli sevgilinin ağzı gibi güler.
İkinci beyit kapının sesini ve biçimini iki ayrı insana benzetir. Menteşe sesi âşıkların feryadıdır; iki kapı kanadı anlamındaki “mısrâlar” açılınca sevgilinin gülen ağzını oluşturur. Aynı sözcüğün şiir dizesini de çağrıştırması, yapıyı okunabilen bir beyte dönüştürür.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.093eb627-58cb-4491-b014-6db560254022:f05be22b-mk27-pdf998 sabit kaydıyla tez edisyonunda Mukatta’ât 27, basılı s.982 / PDF 998. PDF 998'de 27 işaretinden PDF 999'daki Ebyât bölüm başlığının hemen öncesine kadar dört dize. Şiir gövdesi yalnız bu numaralı bloktan alındı; dipnot aparatı gövdeye katılmadı. Exact AVESIS item CC BY 4.0 bağlantısını bu ekin hemen yanında gösterir; indirilen PDF'nin içinde gömülü lisans beyanı yoktur.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Çöz dügmeleriñ sįne ķo hemvāre görünsüñEnderunlu Fâzıl · Kıta→
İlk beyit hükümdara doğrudan davetle başlar; eyvanın güzellik “bahşetmesi”, mimariyi edilgen bir mekân olmaktan çıkarır. Kapı eşiğinin sabahın başlangıcı sayılması, içeri girişi karanlıktan aydınlığa geçiş gibi yüceltir.