Celis-i halvetim, varım, habibim mah-ı tabanım
Sevgili, halvet arkadaşı, parlak ay, hayat ve cennet şarabı gibi art arda adlarla yüceltilir; Muhibbî kapısında sürekli övgü sunar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Celîs-i halvetim, varım, habîbim mâh-ı tâbânım
Enîsim, mahremim, varım, güzeller şâhı sultânım
Hayâtım hâsılım, ömrüm, şarâb-ı kevserim, adnim
Bahârım, behçetim, rûzum, nigârım verd-i handânım
Neş'âtım, işretim, bezmim, çerâğım, neyyirim, şem’im
Turunc u nar u nârencim, benim şem’-i şebistânım
Nebâtım, sükkerim, gencim, cihan içinde bî-rencim
Azîzim, Yûsuf’um varım, gönül Mısr’ındaki hânım
Sitanbulum, Karaman’ım, diyâr-ı milket-i Rûm’um
Bedahşân’ım ve Kıpçâğım ve Bağdâd’ım, Horasanım
Saçı târım, kaşı yayım, gözü pür-fitne, bî-mârım
Ölürsem boynuna kânım, meded hey nâ-müselmânım
Kapında çünki meddâhım, seni medh ederim dâim
Yürek pür gam, gözüm pür nem, Muhibbî’yem ve hoş hâlım!
1Yalnızlığımın yoldaşı, varlığım, sevgilim, parlak ayım;
2Dostum, sırdaşım, varlığım, güzeller şahı sultanım.
3Hayatım, kazancım, ömrüm, Kevser şarabım, cennetim;
4Baharım, sevincim, günüm, güzelim, gülen gülüm.
5Neşem, eğlencem, meclisim, kandilim, ışığım, mumum;
6Turuncum, narım, portakalım, gecemin aydınlık mumu.
7Bitkim, şekerim, hazinem, dünyada zahmetsizliğim;
8Azizim, Yusuf’um, varlığım, gönül Mısır’ımdaki hükümdarım.
9İstanbul’um, Karaman’ım, Rum ülkesindeki memleketim;
10Bedahşan’ım, Kıpçak’ım, Bağdat’ım ve Horasan’ım.
11Saçı telim, kaşı yayım, gözü fitne dolu hastam;
12Ölürsem kanım boynuna, yetiş ey merhametsiz sevgilim.
13Kapında övgücün olduğum için seni daima överim;
14Yüreğim keder, gözüm yaş dolu; Muhibbî’yim, hâlim hoş!
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Kanûnî Sultan Süleyman (Muhibbî) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Türkçe Vikikaynak'ın 166911 numaralı sabit revizyonuna bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Muhibbî sevgiliyi hayat, bahar, ışık, şeker, hazine ve büyük ülkelerle kesintisiz biçimde özdeşleştirir. Sevgili hem mahrem yoldaş hem gönül Mısır’ının hükümdarıdır. Son iki beyitte yoğun övgü, merhamet isteği ve âşığın gözyaşıyla birleşir.