Çocuklara
Baba, odun, balta ve yontulma deyimlerini üst üste bindirerek çocuklara değişme ve eğitim öğüdü veren altı dizelik nükteli kıta. Sert hitap, mizahi bir öğüt biçimidir; yontulması istenen kabalık, incelmesi istenmeyen ise emek gücüdür.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ne odunmuş babanız: Olmadı bir baltaya sap!
1Babanız ne odunmuş: Bir baltaya bile sap olamadı!
- 2
Ona siz benzemeyin, sonra ateştir yolunuz.
1Siz ona benzemeyin; yoksa yolunuz ateşe çıkar.
Bu dize marangozluk imgesinden yakacak imgesine geçer: işlenmeyen odunun gideceği tek yer ateştir. “Sonra” sözcüğü tehdidi zamana yayar, “yolunuz” ise sonucu bir kaza gibi değil bir güzergâh gibi sunar. Öğüt burada olma üzerine değil, benzememe üzerine kurulur.
- 3
halide yaşanmaz, o zamanlar geçti;
1Meşe hâlinde yaşanmaz, o zamanlar geçti;
Ağacın türü ilk kez adlandırılır: meşe, sertliğiyle işlenmeye direnen odun. Dize bunu bir kusur değil, geçmiş bir çağın hâli sayar; “o zamanlar geçti” yargısı kabalığı ahlaki bir suç olmaktan çıkarıp tarihsel bir gecikmeye çevirir.
- 4
Gelen incelmiş adam devri, hemen yontulunuz.
1ince davranışlı insan devri geliyor, hemen kendinizi yontun.
Yeni çağın adı konur: “incelmiş adam devri”. Emir “yontulunuz” biçiminde, yani edilgen çatıyla gelir — kişi kendini yontar ama biçimi devir dayatır. Gelmekte olan devirle emrin aynı dizede yan yana durması, öğüdü bir tercih değil uyum zorunluluğu gibi okutur.
- 5
Ama dikkatli olun: Bir kafanız yontulacak;
1Ama dikkat edin: Yontulacak olan yalnız kafanızdır;
“Ama” ile şiir kendi öğüdünü sınırlamaya başlar. Yontulacak yer tek bir organa indirilir: kafa, yani anlayış. Buradaki “bir” sıfatı hem teklik hem “yalnızca” anlamı taşır ve az önce genel verilmiş emri belirli bir hedefe daraltır.
- 6
Sakın aldanmayın: İncelmeye gelmez kolunuz!
1sakın yanılmayın, kolunuzun incelmesi gerekmez!
Kapanış uyarısı sözcük oyununu açıkça bölüşür: incelmek bir yanda zarifleşmek, öbür yanda güçten düşmektir. Kol, kafanın karşısına çalışan beden olarak konur ve nezaketin emeği zayıflatmasına izin verilmez. Ünlem, öğüdü dengeleyen bir şart gibi kapanır.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'ın 141951 numaralı sabit revizyonunda altı dizelik şiir yer alır; başlangıç ve kapanış sınırı açıktır. Tarihî yazım ve noktalama kaynakta görüldüğü biçimdedir.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
sokakta sâde bir 'âmîn!' sadâsıdır gidiyor:Mehmet Âkif Ersoy · Manzum hikâye→
Şiir çocuklara seslenirken ilk darbeyi babalarına indirir. “Odun” nitelemesi hemen ardından gelen “bir baltaya sap olmamak” deyimiyle harfî anlamına döner: odun bile kendisinden bir sap çıkaramamıştır. Ünlem işareti öğüdü bir azarla açar.