DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Yunus Emre/Dervişlik dedikleri
Kaynaklı metin
Nefes · 13.–14. yüzyıl

Dervişlik dedikleri

Dervişliği rahat bir kimlik değil bir tuzak sayan; müftülerin okumadığı ‘gizli berât’ imgesiyle yetkiyi makamdan hâle taşıyan altı beyitlik nefes.

Özgün metin
  1. 1

    Dervişlik dedikleri bir acâip duzakdır

    Derviş olan kişiye evvel dirlik gerekdir

    Günümüz Türkçesi +

    1Dervişlik denen şey şaşılacak bir tuzaktır.

    2Derviş olan kişiye önce düzgün bir yaşayış gerekir.

    Beyit yorumu +

    Yolu ‘tuzak’ diye adlandırmak sert bir açılış: Girmesi kolay, çıkması zor. Yunus da hemen bedelini söylüyor; kıyafet ya da unvan değil, önce hayatın düzeni isteniyor.

  2. 2

    Çün erde dirlik ola, Hak ile birlik ola

    Varlığı elden koyup ere kulluk gerekdir

    Günümüz Türkçesi +

    1Erenin yaşayışı düzgün olursa Hak ile birliği de kurulur.

    2Bunun için insanın kendi varlık iddiasını bırakıp ere hizmet etmesi gerekir.

    Beyit yorumu +

    Birlik bir armağan gibi verilmiyor; önüne dirlik ve kulluk koşulu konuyor. İkincisi daha ağır: Kişi elinde tuttuğu ‘varlığı’ yere bırakmadan hizmet edemiyor.

  3. 3

    Kulluk ile erene, bakup Hak’kı görene

    Senden haber sorana key miskinlik gerekdir

    Günümüz Türkçesi +

    1Kulluk ederek olgunluğa erene, bakıp Hakk’ı görene,

    2senden hâl soranın karşısında gerçek bir alçakgönüllülük gerekir.

    Beyit yorumu +

    Beyit üç kez aynı kişiyi tarif ediyor, sonunda ondan tek bir şey istiyor: Miskinlik. Görmüş olmak yetmiyor; gördüğünü anlatırken büyümemek asıl imtihana dönüşüyor.

  4. 4

    Hak ere benim didi, varlığın erde kodu

    Erenlerin himmeti yerden göğe direkdir

    Günümüz Türkçesi +

    1Hak, olgun insana ‘benim’ dedi ve kendi varlığını onda bıraktı.

    2Erenlerin manevi gücü yerden göğe uzanan bir direk gibidir.

    Beyit yorumu +

    Bir önceki beyit varlığı elden bırakmayı isterken burada Hak varlığını insana bırakıyor. Alçalma ile yükselme yer değiştiriyor; direk imgesi de bu bağı taşınabilir bir yük gibi gösteriyor.

  5. 5

    Bu dervişlik berâtın okumadı müftiler

    Anlar ne bilsün anı, bu bir gizli varakdır

    Günümüz Türkçesi +

    1Dervişliğin bu izin belgesini müftüler okumadı.

    2Onlar bunu nereden bilsin; bu, gizli tutulan bir sayfadır.

    Beyit yorumu +

    Yunus resmî bilgiyle yolun bilgisini karşı karşıya getiriyor. Müftü fetva verebilir, ama okumadığı bir berâtın hükmünü veremez; yetki burada makamdan değil hâlden geliyor.

  6. 6

    Yunus sen ârif isen, anladım bildim deme

    Tut miskinlik eteğin, âhır sana gerekdir

    Günümüz Türkçesi +

    1Yunus, gerçekten bilen biriysen ‘anladım, bildim’ demeyi bırak.

    2Alçakgönüllülüğün eteğine tutun; sonunda sana gerekli olan budur.

    Beyit yorumu +

    Şair uyarıyı başkasına değil kendine yapıyor. Bilmenin en tehlikeli anı bilindiğinin söylendiği andır; Yunus bu yüzden şiiri bir sonuçla değil bir tutamakla kapatıyor.

Kaynak

Metnin kaynağı

Sadettin Nüzhet Ergun’un Bektaşî Şairleri ve Nefesleri (19. asıra kadar, Cilt 1–2) neşrindeki s. 15 metni esas alındı; Vikikaynak’ın 152206 numaralı sürümü aynı sayfanın düzeltilmiş taramasını aktarır. Noktalama eklendi. Yunus Emre’de dervişliği konu alan başka şiirler de bulunur; bu kayıt yalnız Ergun neşrindeki altı beyitlik metni esas alır.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Okumaya devam edin

Yunus Emre şiirleri arasında gezinin

Şair profiline dön →