Dilber Elimden, Aşk Yakamdan
Tokatlı Gedâyî, sevgilinin elini yakasında, aşk ile sevdayı ise kendisini iki yana çeken kuvvetler olarak gösterir. Saça bağlanan gönül ve rakibin doğurduğu kavga aklı dağıtır; gece gündüz kurulan kavuşma hayali sonunda gönül evine misafir olur.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
tutar
Aşk bir yana sevda bir yana çeker
1Sevgilinin eli yakamı tutar.
2Aşk bir yana, sevda öbür yana çekiyor.
- 2
Yok kurtaramam canımı
beni meydana çeker
1Beni kurtaracak kimse yok; canımı kurtaramıyorum.
2Kan dökücü yan bakışın beni kavgaya sürüklüyor.
Kurtarıcı bulunmadığını söyleyen ilk dize çaresizliği açıklar; kan dökücü yan bakışın âşığı meydana çekmesi ise tehlikeyi sevgilinin güzelliğine bağlar. Böylece gönüllü tutkunluk, kaçınılamayan bir kavgaya dönüşür.
- 3
Bağlanır zülfüne dil hayran olur
Rakip duyar ara yerde kan olur
1Gönlüm saçına bağlanıp hayran kalıyor.
2Rakip bunu duyarsa aramızda kan dökülür.
Gönül sevgilinin saçına bağlanıp hayran kalır; rakibin bunu duymasıyla arada kan çıkacağı söylenir. Saçın bağlayıcı güzelliği ile rakibin doğurduğu şiddet aynı aşk düğümünün iki sonucu olarak verilir.
- 4
Cemiyeti aklım perişan olur
Ne mihnetler dili divane çeker
1Toparlanmış aklım yeniden darmadağın oluyor.
2Divane gönül ne büyük sıkıntılar çekiyor.
Toparlanmış aklın perişan olması, aşkın düşünce düzenini bozduğunu anlatır. Ardından divane gönlün çektiği sıkıntılar sorulur; bu soru, şiirin başındaki iki yana çekilme hâlini zihinsel bir dağılmaya kadar götürür.
- 5
Her dem aşk ağlatır GEDAYÎ zârı
Derdü mihnet imiş muhabbet kârı
1Aşk, inleyen Gedâyî'yi her an ağlatıyor.
2Meğer sevginin kazancı dert ve sıkıntıymış.
Aşkın Gedâyî’yi durmadan ağlatması kişisel yakınmayı mahlasla imzalar. Sevginin kazancının dert ve sıkıntı olduğu hükmü, önceki birimlerdeki bağlanma, rakip ve perişanlık görüntülerini acı bir bilanço hâline getirir.
- 6
hayali vuslatı yarı
Gönül can evine çeker
1Gece gündüz sevgiliye kavuşmayı hayal eden gönül,
2bu hayali can evine misafir eder.
Gece gündüz kurulan kavuşma hayali ilk dizede süreklilik kazanır; ikinci dizede gönül bu hayali can evine misafir eder. Gerçek kavuşma yoktur, fakat zihinde ağırlanan sevgili şiiri umutlu bir iç sahneyle kapatır.
Metnin kaynağı
Tokatlı Gedâyî isnadı 1938 baskısındaki bölüm, gövdedeki görünür mahlas ve kamuya açık kimlik otoritesiyle bağlandı. Kimlik eş adları: Beşiktaşlı Gedâyî, Ahmed Gedâyî, Gedâyî.
Atıf kanıtını aç ↗Halk Edebiyatı Antolojisi, Sadeddin Nüzhet Ergun, 1938; Tokatlı Gedâyî, basılı No. 1, PDF 124; 6 birim/12 dize. Görsel kanıt kayıt altındadır; okura açık atıf kamuya açık taramaya gider.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
İrişip baharı bağı vuslatınTokatlı Gedâyî · Nakaratsız aşk koşması→
Sevgilinin elinin yakada oluşu âşığın bedensel olarak tutulduğunu gösterirken aşk ile sevdanın iki yana çekmesi iç çatışmayı büyütür. Şiir daha ilk iki dizede kurtulması güç bir kuşatılma duygusu kurar.