Devlet Hümâsın Tutayım Der İken
Âşık Ömer daha büyük talihi yakalamaya çalışırken elindeki kuşları, devleti ve yazı kaybettiğini anlatır. Kanaatsizliğin bedeli çalışma gücü ve gözyaşıyla ödenir; şiir eldekinin değerini bilmeye çağıran bir pişmanlık muhasebesidir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Devlet hümâsın tutayım der iken
Cehd idüp ardından yeteyim derken
Uçurdum kolumdan baz elden gitti
Hâzır turna ile kaz elden gitti
1Talih hümasını tutayım derken,
2Çabalayıp ardından yetişeyim derken,
3Doğan kuşunu kolumdan uçurdum; elden gitti.
4Hazırdaki turna ile kaz da elden gitti.
- 2
Hudâ’nın verdiğne olmadım kail
Olmuş iken bir dem devlete
Gönül öte duta dilber mâil
Kıymetin bilmedim tiz elden gitti
1Allah’ın verdiğine razı olmadım.
2Bir an talih ve devlete erişmişken,
3Gönül öteye yöneldi, sevgiliye meyletti.
4Değerini bilmedim; çabucak elden gitti.
Allah’ın verdiğine razı olmamak, kaybın ahlaki nedenini kişinin kendi kanaatsizliğinde bulur. Kısa süre devlete erişilmişken gönül daha öteye ve sevgiliye yönelir; eldekinin kıymeti bilinmediği için talih çabucak çekilir.
- 3
Yine cûş eyledi bu dertli yürek
Mevlâ’nın verdiğne kanâat gerek
Sînemi çâk etti bu devr-i felek
Gönül çok isterken az elden gitti
1Bu dertli yürek yine coştu.
2Mevla’nın verdiğine kanaat etmek gerekir.
3Bu dönen felek göğsümü parçaladı.
4Gönül çoğunu isterken azı da elden gitti.
Dertli yüreğin yeniden coşması, pişmanlığın tek seferlik olmadığını gösterir. Kanaat öğüdünün hemen ardından felek göğsü yarar; çoğu isteyen gönlün azı da kaybetmesi, şiirin temel hesabını açık bir öz eleştiriye dönüştürür.
- 4
Mevlâ’m verse varabilsem yârime
Bir kara dumandır çöktü serime
Elim varmaz oldu kisb ü kârime
Kış eyyâmı geldi yaz elden gitti
1Mevla’m nasip etse de sevgilime varabilsem.
2Başıma kara bir duman çöktü.
3Elim kazanç işime uzanamaz oldu.
4Kış günleri geldi, yaz elden gitti.
Sevgiliye varma duası kara duman, çalışamayan el ve kış görüntüleriyle çevrilir. Yazın elden gitmesi yalnız mevsim değişimi değildir; çalışma gücü, umut ve sıcak hayat dönemi birlikte sona erer.
- 5
Ömer içini gör bakma taşına
Kimse rahm eylemez çeşmim yaşına
Çekdiğin gelmesin kullar başına
Ağlayı ağlayı göz elden gitti
1Ömer’in dışına bakma, içini gör.
2Gözyaşıma kimse merhamet etmez.
3Çektiğim acılar kulların başına gelmesin.
4Ağlaya ağlaya gözümü kaybettim.
Mahlaslı kapanış okurdan Ömer’in dış görünüşü yerine iç acısını görmesini ister. İnsanlar gözyaşına merhamet etmez; ağlama sonunda mecaz olmaktan çıkar ve gözün kaybına varır, kişisel çekilen acı başkasına gelmesin diye duaya dönüşür.
Metnin kaynağı
Âşık Ömer kimliği basılı kaynaktaki görünür yüzey ve kamu otoritesi kaydına bağlandı.
Atıf kanıtını aç ↗Ergun 1936, No. 48; tarama s. 133–134; 5 birim/20 dize. Kayıt kaynakta “Devlet hümâsın tutayım der iken” ile başlar, “Ağlayı ağlayı göz elden gitti” ile biter; hemen ardından gelen kayıt “Be gaziler aşka düşelden beri” dizesiyle açılır. Dizeler kaynağından korundu. Sessiz kaynak düzeltmesi yapılmadı. Başlık/imza parateksti gövdeye katılmadı; kapalı yüzeylerde tahmin yapılmadı. Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryasınca hazırlandı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Devretmedi murâdımca zamâneÂşık Ömer · Koşma→
Devlet hüması yakalanmak istenen talih kuşudur; konuşan ona yetişmeye çalışırken kolundaki doğanı da kaybeder. Uzak ihtimal uğruna eldeki turna ve kazın gitmesi, daha büyük kazanç hırsının mevcut imkânları tüketmesini canlı kuş imgeleriyle anlatır.