Her ki Ezelîdir Ebedî Olmağa Muhtâc

Ezel, ebed ve kadîm kavramlarını Hû nidasıyla birbirine bağlayıp ilahî bağışlanma umudunu gaddarlıktan kaçınma çağrısı ve yardım yakarışıyla tamamlayan şiir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Her ki ezelîdir ebedî olmağa muhtâc

   Oldı kalur elbette kadîm olsa ebed hû

   1Ezelî olan her kimse ebedî olmaya muhtaçtır.

   2Kadîm ise elbette var olmuştur ve sonsuza dek kalır: Hû.

   İlk beyit ezelîlik ile ebedîlik arasındaki teolojik bağı kısa hükümler hâlinde kurar. Başlangıcı olmayanın sonsuza uzanması “Hû” nidasıyla kapanır; bu hüküm şiirin tarihsel inanç sesi olarak korunur.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Her ne iderseñ umulur ‘afv ide mevlâ

   İtme hele gaddârlığı âh meded hû

   1Her ne yaparsan, Rabbin bağışlaması umulur.

   2Yeter ki gaddarlık etme; ah, yardım, Hû!

   Bağışlanma umudu sınırsız bir izin gibi bırakılmaz; hemen ardından gaddarlık etmeme çağrısı gelir. “Âh meded hû” hem yardım yakarışı hem dinî nida taşır, editoryal sesin güncel okura verdiği emir değildir.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle