Dilâ Dünyâda Bir Koçmak İçin Hayfâ Cenânım Yok
Âşık Ömer kucaklayacak, dili bülbül ve saçı amber kokulu bir sevgilisi olmadığından yakınır. Gurbet elde ölürse mezarına taş dikecek kimse bulunmayacağını söyler; şiirini okuyacak dostların duasıyla hatırlanmayı umar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Dilâ dünyâda bir koçmak için hayfâ yok
Dili bülbül lebi kâkülü yok
1Ey gönül, yazık ki dünyada kucaklayacak bir sevgilim yok;
2dili bülbül, dudağı şarap, saçı amber saçan birim yok.
- 2
Ki kangı meclise varsam güzeller medhin ederler
mıdır benim medhedecek bir yok
1Hangi meclise gitsem güzelleri överler;
2benim övecek bir gencimin olmaması uygun mudur?
Topluluk içinde herkesin bir güzelden söz etmesi şairin yalnızlığını görünür kılar. Sorusu kıskançlıktan çok şiirsel muhatap eksikliğine, medih söyleyememenin mahcubiyetine yönelir.
- 3
Sana dilber sevilmez ey gönül zâhir anınçündür
Yolunda virmeğe cânımdan özge armağanım yok
1Ey gönül, sana sevgili verilmemesi görünüşe göre bundandır:
2yoluna canımdan başka verecek armağanım yok.
Sevgilinin yokluğu maddi yetersizlikle açıklanır. Şairin tek sermayesi candır; bu en yüksek fedakârlık olsa da dünyanın hediye düzeninde başka sunu bulunmaması eksiklik sayılır.
- 4
İlâhî cânımı gurbet elinde almaya Mevlâ
Mezârım üstüne bir taş diküp târih yazanım yok
1Tanrım, Mevla gurbet elinde canımı almasın;
2mezarım üstüne taş dikip tarih yazacak kimsem yok.
Ölüm korkusu yalnız can vermek değil adsız ve işaretsiz gömülmektir. Gurbet, mezara tanıklık edecek kişiyi bile yok eder; dua toplumsal hafızada kalma isteğini taşır.
- 5
İdüp Âşık Ömer nazmım okuyup bâzı yârâne
Diyeler rûhuma rahmet kaçan yok
1Bazı dostlar Âşık Ömer’in şiirini okuyup,
2“Ruhuna rahmet” desinler; çünkü adım ve izim kalmayacak.
Mahlas beyti mezar taşının yerine şiiri koyar. Fiziksel nişan olmasa da okuyan dostun duası adı yaşatabilir; nazım, gurbet ölümüne karşı tek hafıza aracına dönüşür.
Metnin kaynağı
Âşık Ömer kimliği görünür mahlas, Ergun dizisi ve TEİS otoritesiyle sınırlıdır.
Atıf kanıtını aç ↗Ergun 1936, No. 190; tarama s. 191; 5 birim/10 dize. Kayıt kaynakta “Dilâ dünyâda bir koçmak için hayfâ cenânım yok” ile başlar, “Diyeler rûhuma rahmet kaçan nâm ü nişânım yok” ile biter; hemen ardından gelen kayıt “Sînemin bâğında bitmiş bir ağaçta iki dal” dizesiyle açılır. Dizeler kaynağından korundu. Sessiz kaynak düzeltmesi yapılmadı. Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryasınca hazırlandı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Dilberâ bendene dîvâne dersinÂşık Ömer · Koşma→
Yoksunluk doğrudan sarılma arzusuyla başlar. Ardından hayal edilen sevgili ses, tat ve kokuyla ayrıntılanır; bulunmayan kişi duyuların tamamını doyuracak ideal güzeldir.