Diyâr-i Aşka Sultânım Dilâ Ben de Zamanımda
Aşk ülkesini bir saltanat gibi kurar; gam ve kederi vezir, kendini dağ şahini ve darağacında yürüyen gözü pek kişi olarak tanımlar. Hallâc-ı Mansur göndermesi, aşk yoluna girenin benliğinden ve başından geçmesi gerektiğini büyütür.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Diyâr-i aşka sultânım dilâ ben de zamanımda
Gam u gussa vezîrimdir oturur iki yanımda
1Ey gönül, kendi zamanımda aşk ülkesinin sultanıyım
2Gam ve keder iki yanımda oturan vezirlerimdir
- 2
Ben ol -ı kûhsârım baş eğmem kulle-i kafa
Niçe anka gibi yavru uçurdum âşiyânımda
1Ben dağların şahiniyim; Kaf Dağı’nın doruğuna baş eğmem
2Yuvamdan Anka gibi nice yavru uçurdum
Dağ şahini Kaf’ın doruğuna bile baş eğmez; yuvadan uçurulan Anka yavruları da bu büyüklük iddiasını çoğaltır. Yükseklik, hem bağımsızlığı hem başkalarını kanatlandıran yetiştirici gücü temsil eder.
- 3
Ben ol -ı serbâzım felek farkındadır dârım
Niçe Hallâc-ı Mansûr’u yürüttüm rîsmânımda
1Ben o başını ortaya koyan gözü pek cambazım; darağacım feleğin doruğundadır
2İpimde nice Hallâc-ı Mansur yürüttüm
Gözü pek cambazın darağacı feleğin tepesine kurulur ve ipte Hallâc-ı Mansur yürür. Oyun ile ölüm cezasının birleşmesi, aşk yolundaki tehlikeyi gösteriye değil başı ortaya koyan hakikat sınavına dönüştürür.
- 4
Belâ vü mihnet ü derd ü gam ile öyle yandım kim
Eridi kara su oldu ilikler istihânımda
1Bela, sıkıntı, dert ve gamla öyle yandım ki
2Kemiklerimin içindeki ilikler eriyip kara su oldu
Bela, sıkıntı, dert ve gamın ateşi kemiğin içindeki iliği kara suya eritir. Soyut acılar bedende somut bir çözülmeye çevrilerek konuşanın sultanlık iddiasının ardındaki ağır bedeli görünür kılar.
- 5
Heman cihânın pehlivânıdır
Hatâyî baştan geçsün kadem koyan nişânımda
1Dünyanın pehlivanı, elinin arkası yerde olandır
2Hatâyî, izime ayak basan kişi başından vazgeçsin
Eli yere gelen pehlivan görüntüsü alışılmış zafer fikrini tersine çevirir; asıl güç yenilgi ve teslimiyetle ölçülür. Hatâyî’nin izine basacak kişinin başından geçmesi, bu yolu benliği feda edenlere açar.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Hatâyî (Şah İsmail) adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Türkçe Vikikaynak'ın 163309 numaralı sabit revizyonuna bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Ey deyen kim âkilim dîvâne hoş gelmek gerekŞah İsmail Hatâyî · Yedi beyitli gazel→
Aşk ülkesinin sultanı olduğunu söyleyen sesin iki yanında vezir olarak gam ve keder oturur. Hükümdarlık imgesi böylece rahatlık değil, acıyı yönetme ve onunla birlikte hükmetme kudreti anlamına gelir.