Doğruya Nazar Eyleriz

Doğru bakış, peşin pazar ve eğrilikten uzak duruşla yol ahlakı kurulurken aşk gelince sabır ve kararın ortadan kalktığı söylenir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Doğruya nazar eyleriz

   Biz eğri nazar bilmeyiz

   Nakd ile pazar eyleriz

   Veresi pazar bilmeyiz

   Biz ol mekanda ölürüz

   Emr ile bunda geliriz

   Nakdi kamilen alırız

   Gaybe intizar bilmeyiz

   Sazımızı ele aldık

   Koşmamızı çala geldik

   Namusumuz yere saldık

   Biz aşıkız ar bilmeyiz

   Aşk ile meydana geldik

   Nazarla divana geldik

   Pervaneyiz yana geldik

   Zincir ile dar bihneyiz

   Haktır sevdiğimiz bizim

   Haktır övdüğümüz bizim

   Boyun eğdiğimiz bizim

   Haktan, özge yar bilmeyiz

   Biz mülke gelip dururuz

   Ölmeden ölüp dururuz

   Yar'la yar olup dururuz

   Arada ağyar bilmeyiz

   Evvel ahir yar kuluyuz

   Haydarı kerrar kuluyuz

   Ezelden ikrar kuluyuz

   Müminiz inkar bilmeyiz

   Muhittin Abdal coşunca

   Mevci deryayı aşınca

   Aşk önümüze düşünce

   Hiç sabr u karar bilmeyiz

   1Biz doğru olana bakarız.

   2Eğri bakış nedir bilmeyiz.

   3Alışverişi peşin yaparız.

   4Veresiye alışveriş bilmeyiz.

   5Biz o manevi makamda ölürüz.

   6Buyrukla bu dünyaya geliriz.

   7Karşılığımızı eksiksiz alırız.

   8Görünmeyenden bir şey beklemeyiz.

   9Sazımızı elimize aldık.

   10Koşmamızı çalıp söylemeye geldik.

   11Toplumsal çekingenliği bir yana bıraktık.

   12Biz âşığız, utanma bilmeyiz.

   13Aşkla meydana çıktık.

   14Bir bakışla divan huzuruna geldik.

   15Pervaneyiz, yanmaya geldik.

   16Zincire bağlıyız, darağacındayız.

   17Bizim sevdiğimiz Hak’tır.

   18Bizim övdüğümüz Hak’tır.

   19Boyun eğdiğimiz de Hak’tır.

   20Hak’tan başka dost bilmeyiz.

   21Bu dünyaya gelir, burada dururuz.

   22Ölmeden önce ölürüz.

   23Sevgiliyle dost olup kalırız.

   24Aramızda yabancı bilmeyiz.

   25Başlangıçtan sona sevgilinin kuluyuz.

   26Döne döne saldıran Haydar’ın kuluyuz.

   27Ezelden verdiğimiz sözün kuluyuz.

   28İnananlarız; inkâra gönül vermeyiz.

   29Muhyiddin Abdal coşunca,

   30Denizin dalgalarını aşınca,

   31Aşk yol gösterip önümüze geçtiğinde,

   32Hiç sabır ve karar bilmeyiz.

   Muhyiddin Abdal, doğruluk ve peşin alışveriş diliyle manevi bağlılığın ertelenemez ve karşılıksız oluşunu anlatır. Saz çalmak, meydana çıkmak, pervane gibi yanmak ve darağacında durmak âşığın toplum baskısını aşan cesaretini gösterir. ‘Ölmeden ölmek’ benliği dünyadayken bırakma düşüncesidir. Şiir, Hak’tan başka dost tanımayan, Ali’ye ve ezelî ikrara bağlı bir kimliğin aşk gelince sabır ve kararını yitirmesiyle sonlanır.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle