Doğuran Dağ

La Fontaine'in Orhan Veli tarafından Türkçe söylenen fablında doğum sancısı çeken dağın büyük bir şehir doğuracağı sanılır, fakat yalnız bir fare çıkar; ikinci bölüm bu görüntüyü büyük vaatlerden boş sonuç üreten yazara uygular.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Gelmişti dağın doğum günü;

   Bağırıyordu ciyak ciyak.

   O kadar ki, gürültüsünü

   İşitenler: - "Bu dağ muhakkak

   Bir şehir doğurur," diyordu.

   Oysa ki o, fare doğurdu.

   1Dağın doğum günü gelmişti;

   2ciyak ciyak bağırıyordu.

   3Gürültüsü öylesine büyüktü ki

   4işitenler, "Bu dağ kesinlikle

   5bir şehir doğuracak," diyordu.

   6Oysa dağın doğurduğu yalnızca bir fareydi.

   İlk bölüm doğum sancısını andıran büyük gürültüyle beklentiyi yükseltir: Çevredekiler dağın bir şehir doğuracağını sanır. Son dizedeki fare, sebep ile sonuç arasındaki ölçüsüzlüğü bir anda görünür kılar ve fablın temel ironisini kurar.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Ne zaman getirsem aklıma

   Bu, vakası tamamen saçma,

   Manası derin hikâyeyi,

   Bir yazar düşünürüm, hani

   Hep: - "Harbi terennüm edeceğim, der,

   Yüce tanrılarla savaşır o harpte devler."

   Bu büyük büyük laflardan ne çıkar çok defa?

   Hava.

   1Ne zaman aklıma getirsem

   2bütünüyle saçma görünen bu olayı,

   3anlamı derin olan bu hikâyeyi,

   4şöyle bir yazarı düşünürüm:

   5Hep, "Savaşı dile getireceğim," der;

   6o savaşta devler yüce tanrılarla çarpışır.

   7Bu gösterişli sözlerden çoğu zaman ne çıkar?

   8Boş hava.

   İkinci bölüm dağ görüntüsünü yazarlık eleştirisine taşır. Tanrılarla devlerin savaşı gibi gösterişli vaatler, tek sözcüklük `Hava` sonucuna iner; sözün hacmiyle üretilen şeyin değeri arasındaki fark, kısa final sayesinde daha da sertleşir.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle