Dünyâdan elin çek dîvâne gönlüm
Beş dörtlüğün her biri “görüş” ile biter ve her seferinde görüşülecek kişi değişir: er, sır, nur, pir. Şiir bir arayışı değil, bir buluşma zincirini anlatıyor.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Dünyâdan elin çek dîvâne gönlüm
Ulaş bir üstâda er ile görüş
nazarını yâd ederse dil
İkilikten geçüb bir ile görüş
1Dünyadan elini çek divane gönlüm,
2bir üstada ulaş, erle görüş.
3Gönül mürşidin bakışını anarsa
4ikilikten geçip birle görüş.
- 2
Er eteğine yüz sürmek dilersen
Aslına zâtına ermek dilersen
Hak'kın cemâlini görmek dilersen
Nûr ile nûr olup sırr ile görüş
1Erin eteğine yüz sürmek istersen,
2aslına özüne ermek istersen,
3Hakk'ın cemalini görmek istersen,
4nurla nur olup sırla görüş.
Üç dize de “dilersen” ile bitiyor; şart üst üste yığılıyor ve cevap tek dizede geliyor. “Nûr ile nûr olmak” görmenin değil, görülene karışmanın tarifi.
- 3
Sen nefsini öldür olagör
Varlık gömleğini eylegil
Yedi iklim dört köşede
Erenlerin sırrı nûr ile görüş
1Sen nefsini öldür, toprakla bir ol;
2varlık gömleğini çıkar, çıplak kal.
3Yedi iklim dört köşede mekânsız olan,
4erenlerin sırrıyla, nurla görüş.
Varlığın bir gömlek sayılması, benlikten sıyrılmayı soyunmaya benzetiyor. “Lâmekân” — mekânsız — aranan şeyin hiçbir yerde ve her yerde olduğunu söylüyor.
- 4
Âşık-ı sâdıklar ola gelmiştir
Ağlayanlar bu gün güle gelmiştir
El ele el Hak'ka bula gelmiştir
Tanı kendi özün pîr ile görüş
1Sadık âşıklar hep olagelmiştir;
2ağlayanlar bugün gülmeye gelmiştir.
3El ele, el Hakk'a ulaşagelmiştir;
4kendi özünü tanı, pirle görüş.
“El ele el Hak'ka” Alevî-Bektaşî yolunun en bilinen ilkelerinden: mürşitten mürşide uzanan zincir sonunda Hakk'a çıkar. Dördüncü dize aramayı içeriye çeviriyor — önce kendini tanı.
- 5
Hatâyi bîçâre kuldur şâhına
Hünkâr Hacı Bektaş nazargâhına
Deli gönül ol düş dergâhına
Er olayım dersen er ile görüş
1Hatâyî şahına çaresiz bir kuldur,
2Hünkâr Hacı Bektaş'ın nazar yerine.
3Deli gönül, toprak ol, dergâhına düş;
4er olmak istiyorsan erle görüş.
Mahlas dörtlüğü Hacı Bektaş'ı anarak şiiri bir yola bağlıyor. Son dize ilk dörtlükteki öğüdü aynen tekrarlıyor — beş dörtlük dolaştıktan sonra varılan yer, çıkılan yer.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 141373 numaralı sürüm esas alındı; sayfa numarası işareti ve nüsha dipnotu metne alınmadı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
İlk dörtlük yolu iki adıma indiriyor: dünyadan çekilmek, birine ulaşmak. “İkilikten geçmek” vahdet düşüncesinin adı — ayrı görmenin bitmesi.