Aşkın Bu Canıma Düşeli
Aşk can ülkesine düştüğünden beri şair halkın diline düşmüş ve kanlı gözyaşı dökmüştür. Bir anlık aşkı aşksız bir yıla değişmeyen konuşan özne, adının ve izinin aşk yelinde savrulup selde kaybolduğunu söyler.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Düşeli aşkın bu cânım iline
Beni bıraktı bu halkın diline
1Aşk can ülkemin içine düştüğünden beri,
2Beni bıraktı bu halkın diline.
- 2
Gözlerimden yaş ile kan akıdur
yaşım siline
1Gözlerimden yaşla birlikte kan akıyor;
2yine de gözyaşımın silinmesini istemem.
Gözyaşına kanın karışması aşkın bedensel şiddetini büyütür; konuşan yine de bu izin silinmesini istemez, çünkü acı bağlılığının görünür kanıtıdır.
- 3
aktıkça gözümden kanlı yaş
Hoş tesellîler gelür ben kuluna
1Çünkü aktıkça gözümden kanlı yaş.
2bana, bu kula, hoş teselliler gelir.
Kanlı gözyaşı aktıkça kula teselli gelmesi, acının teselliyi engellemediğini, tersine onun koşulu olduğunu gösterir. Kanlı yaş böylece karşılıksız kalmaz.
- 4
Hoş yaraşur âşıklara göz yaşı
Kim ki âşıksa gözünden biline
1Gözyaşı âşıklara ne hoş yaraşır.
2Kim âşıksa gözünden bilinsin.
Gözyaşı âşığa yakışan belirti sayılır; aşkın gizli hâli, gözden akan yaşla tanınabilir bir işarete dönüşür. Göz, aşkı ele veren organdır. Bu vurgu, “Hoş yaraşur âşıklara göz yaşı” sözünde belirginleşir.
- 5
Ben bu aşktan bir nefes ayrılmazam
Ger yüreğim deline
1Ben bu aşktan bir nefes ayrılmam.
2Eğer yüreğim parça parça deline.
Konuşan özne, yüreği parça parça delinse bile aşktan bir nefes ayrılmayacağını söyler. İlk dizedeki süreklilik iddiasını ikinci dizedeki ağır beden yarası sınar; böylece bağlılığın acı karşısında da bozulmadığı gösterilir.
- 6
Aşk ile ben bir demimi vermezem
Aşksızın olan ömrün bir yılına
1Aşk ile ben bir anımı vermem.
2aşksız geçen bir yıllık ömre.
Aşkla geçen tek an, aşksız ömrün bir yılına değişilmez; zamanın değeri süresinden değil aşk taşımasından doğar. Bir an, bir yıldan ağır basar.
- 7
İsmi resmi EŞREF OĞLU RUMÎ’nin
Kül olup savruldu aşkın yeline
1Eşrefoğlu Rûmî’nin adı ve izi,
2Kül olup savruldu aşkın yeline.
Eşrefoğlu Rûmî’nin adı ve izi aşk yelinde savrulur; mahlas söylendiği anda kişisel kimliğin silinişi anlatılır. Rüzgâr kişisel ünü dağıtır. Bu vurgu, “İsmi resmi EŞREF OĞLU RUMÎ’nin” sözünde belirginleşir.
- 8
Kalmadı zerrece
gitti aşkın seline
1Kalmadı adı ve izi zerrece.
2Boğulup gitti aşkın seline.
Ad ve işaretten zerre kalmaması, aşk selinde boğulup gitme görüntüsüyle tamamlanır; rüzgârla başlayan siliniş suda biter. Bu vurgu, “Kalmadı nâm ü nişânı zerrece” sözünde belirginleşir.
Metnin kaynağı
Eşrefoğlu Rûmî mahlası gövdede görünür ve bağımsız bir okuyucunun kaynakla birebir karşılaştırmasıyla doğrulanmıştır.
Atıf kanıtını aç ↗Halk Edebiyatı Antolojisi, 1938; Eşrefoğlu Rûmî, basılı No. 2, PDF 195–196; 8 birim/16 dize. Görsel kanıt kayıt altındadır; tarama yeniden dağıtılmaz.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Ey dervişim diyen kişiEşrefoğlu Rûmî · Dervişe öğüt veren didaktik ilahi→
Aşk can ülkesine girince konuşanı halkın diline bırakır; içte başlayan olay dışarıda ün ve dedikoduya dönüşür. Halk bu dönüşümün dış tanığıdır.