Elhân-ı Nâlân

Sokaktaki yaşlı dilenci, kemanı aracılığıyla açlığını ve yoksulluğunu söze değil ezgiye dönüştürür.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Sokakta şu pîr-i gedâ-yı nagamhân

   Su'âle edip âhengi âlet

   Eder musikiyle beyân-ı sefalet;

   Diler etmek elhânla ifhâm-ı efgân!

   Eder bir güzel besteden isti'ânet

   Ederken susuzluklar, açlıklar i'lân;

   Keman dest-i aczinde olmakta lerzân,

   Kemanın akar her telinden bir âfet!

   Neler gizler, eyvah! 'âlemde âhenk:

   Ale'l-ekser inler leb-i cemde âhenk;

   Ale'l-ekser aglar terennümle insan!

   Zemîn cism-i insâna oldukça mesken,

   Çıkar âsümâne bütün yer yüzünden

   Enînler, bükâlar, figânlarla elhân!

   1Sokaktaki şu yaşlı, ezgi söyleyen dilenci,

   2Dilenirken ahengi kendine araç eder.

   3Yoksulluğunu müzikle anlatır.

   4Feryadını ezgilerle duyurmak ister.

   5Güzel bir besteden yardım alır,

   6Susuzluğunu ve açlığını ilan ederken.

   7Keman güçsüz elinde titrer.

   8Kemanın her telinden bir felaket akar.

   9Eyvah, dünyada ahenk neleri gizler!

   10Çoğu kez ahenk topluluğun dudağında inler.

   11İnsan çoğu kez şarkı söyleyerek ağlar.

   12Yeryüzü insan bedenine yurt oldukça,

   13Bütün yeryüzünden göğe yükselir,

   14İniltiler, ağlayışlar, feryatlar ve ezgiler.

   Sokaktaki yaşlı dilenci, kemanı aracılığıyla açlığını ve yoksulluğunu söze değil ezgiye dönüştürür. Titreyen el ile titreyen teller aynı güçsüzlüğü taşırken şiir, ahengin çoğu kez toplulukta inlediğini ve yeryüzünden göğe yükselen müziğin aslında ortak feryat olduğunu söyler.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle