DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Âşık Ömer/Ey çarh-ı sitemger dil-i nâlâne dokunma
Şiir · 17. yüzyıl

Ey çarh-ı sitemger dil-i nâlâne dokunma

Şair feleğe, sabah yeline, şaraba ve ölüm meleğine ayrı ayrı seslenerek “dokunma” der; sevgilinin saçı, gözü ve ona adanmış can bu dört buyruğun ortak dokunulmaz alanıdır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Ey dokunma

    Hecr âlemidir ettiğim efgane dokunma

    1Ey zulmeden felek, inleyen gönle dokunma;

    2yaptığım feryat ayrılık âlemindendir, dokunma.

    Feleğe seslenen konuşan kişi, inleyen gönlünü yeni bir darbeye karşı korur. Feryadın kaynağı açıkça “hecr”, yani ayrılıktır; “âlem” deneyim alanını genişletir, ancak ayrılığın hangi kişiden veya ne kadar sürdüğü belirtilmez.

  2. 2

    Ey uğrar isen yâre selâm et

    Tel kırma fakat dokunma

    1Ey sabah yeli, yâre uğrarsan selâm et;

    2ama tel kırma, o dağınık saça dokunma.

    Sabah yeli haberci kılınır: sevgiliye selâm götürebilir, fakat saçın tek bir telini bile incitmemelidir. “Tel kırma” hem fiziksel narinliği hem dokunma yasağını güçlendirir; yelin saçı düzeltmesi gibi kaynakta olmayan bir eylem eklenmez.

  3. 3

    Ey bâde eğer yârım içerse seni bensiz

    Ver neş’e fakat dokunma

    1Ey şarap, sevgilim seni bensiz içerse,

    2neşe ver; fakat o sarhoş nergis gözlere dokunma.

    Şarap kişileştirilir ve kıskanç bir sınırla görevlendirilir: sevgili içtiğinde neşe verecek, gözlerine ilişmeyecektir. “Nerkis-i mestâne” gözün sarhoş nergis benzetmesini korur; içkinin gerçekten gözü değiştirdiği söylenmez.

  4. 4

    Vermem sana çek benden elin ey

    Cânânıma câne dokunma

    1Sana vermem; elini benden çek, ey ölüm meleği;

    2sevgilime adadığım cana dokunma.

    Son bir yakarışta ölüm meleği doğrudan geri çevrilir; çünkü can önceden sevgiliye adanmıştır. “Nezr eylemek” adama yükümlülüğünü taşır ve konuşanın kararlılığını açıklar; ölümün fiilen geldiği veya canın teslim edildiği ileri sürülmez.

Kavram sözlüğü (7) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Aidiyet kuvvetle muhtemel

Ergun 1936 şiir No.154 Âşık Ömer bölümünde basılmıştır; görünür mahlas bulunmadığından atıf probable tutulur.

Atıf kanıtını aç ↗

Kaynak ergun1936-n154-4622D05772AB; Ergun 1936 No.154, PDF 178; 4 birim/8 dize. Tarama yeniden dağıtılmadı; belirsiz yüzeyler ikinci tanık olmadan tekleştirilmedi.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirEy cemâl-i dilküşâsı mâh-ı tâbânım ŞerifÂşık Ömer · Şiir

Kavram sözlüğü

7 kavram bulundu.

çarh-ı sitemger

Eziyet eden felek.

dil-i nâlâne

İnleyen gönül.

bâd-ı sabâ

Sabah yeli.

zülf-i perîşâne

Dağınık saç.

nerkis-i mestâne

Sarhoş bakışlı nergis; sevgilinin gözü.

melek-ül mevt

Ölüm meleği.

nezreylediğim

Adadığım.