Ey cemâlin Kul hüvallah vey yanağın Vedduhâ
Sevgilinin yüzünün her parçası bir sure adıyla anılır. Yedi beyit boyunca güzellik ile vahiy aynı metnin iki yüzü sayılır; sonunda zâhide açık bir uyarı gelir.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ey cemâlin Kul hüvallah vey yanağın Vedduhâ
Kaf vel-Kur’an saçındır tal’atin Bedr-üd-dücâ
1Ey yüzün İhlâs suresi, yanağın Duhâ suresi;
2saçın Kaf ve Kur'an'dır, görünüşün karanlığın dolunayı.
- 2
Sırr-ı Sübhânellezî esrâ muanber kâkülün
Leblerin rûh-ül-kudüs kaddin
1Amber kokulu kâkülün İsrâ sırrıdır;
2dudakların Rûhulkudüs, boyun son sınırdaki ağaçtır.
Miraç göndermeleri yoğunlaşıyor: İsrâ suresi ve Sidretü'l-Müntehâ. Sevgilinin boyu göğün en son sınırındaki ağaca benzetiliyor — yükseklik burada hem fiziksel hem manevî.
- 3
On sekiz bin âlemin esrârını harfen be-harf
Arızın levhinde yazmış kâtib-i
1On sekiz bin âlemin sırlarını harf harf
2yanağının levhasına yazmış kaza kaleminin kâtibi.
Gazelin merkez beyti. Yüz bir levha, kader bir kâtip. “Harfen be-harf” ifadesi hurûfîliğin adını vermeden yöntemini söylüyor: anlam harflerde saklı.
- 4
-ı müşgîninle ruhsârın beyânında senin
Hak Taâlâ dedi Errahmân alel-arş istevâ
1Senin misk kokulu ayva tüylerin ve yanağın hakkında
2Hak Taâlâ “Rahmân arşa istivâ etti” dedi.
Ayet doğrudan sevgilinin yüzü için okunuyor. Bu cüret, hurûfî-Bektaşî şiirinin ortodoksiyle en çok çatıştığı noktadır ve şair bunu bilerek yapıyor.
- 5
Âteş-i İnnî Enallah ey beşer sûretli Hak
-i şem’i ruhinde gösterir nûr-i lika
1Ey insan suretli Hak, “Ben Allah'ım” ateşi;
2yanağındaki mumun parıltısı, buluşma nurunu gösterir.
“İnnî Enallah” Musa'ya ateşten seslenen sözdür. Beyit onu bir yüze taşıyor: ateş artık çalıda değil, yanakta. İnsanın ilahî tecelli yeri sayılması burada en açık hâline geliyor.
- 6
Zâhidâ gel sûret-i zîbâyı inkâr etme kim
Dilberin vechindedir
1Ey zâhid, gel de güzel sureti inkâr etme;
2dünyayı gösteren ayna, sevgilinin yüzündedir.
Zâhide seslenme, gazelin bütün iddiasını bir öğüde çeviriyor. “Âyine-i gîti nümâ” — dünyayı gösteren ayna — Cem'in kadehinin bir başka adı; efsanevî nesne insan yüzüne yerleşiyor.
- 7
Ey Sürûrî âşyân-ı kudse pervâz edemez
Her kimin kim -ı aşka olmaz âşinâ
1Ey Sürûrî, kutsal yuvaya kanat çırpamaz
2her kim ki aşk doğanına aşina olmaz.
Mahlas beyti bir şart koyuyor: yükselmek isteyen önce aşkı tanımalı. Doğan, avcı kuş olarak seçilmiş — yükselmek bir seyir değil, bir avlanma. Gazel bilgiyle değil, tutkuyla bitiyor.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 144478 numaralı sürüm esas alındı; sayfa numarası işareti metne alınmadı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Beyit bir eşleştirme listesi gibi açılıyor: yüz, yanak, saç — her biri bir sure. Hurûfî bakışta güzellik rastgele değil, okunabilir bir düzen taşır.