DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Âşık Ömer/Ey gönül geçti zamânın kılca kaldı tende rûh
Şiir · 17. yüzyıl

Ey gönül geçti zamânın kılca kaldı tende rûh

Gönle zamanın geçtiği ve bedende kıl kadar ruh kaldığı söylenir; dünya satrancında ölüm matı yaklaşmıştır. Ecel kadehi sunulmadan Nasuh tövbesi, Eyyub sabrı ve Nuh ömrü hatırlatılır. Ardından padişah devrindeki savaşlar ve fetih duası gelir. Son kıtada Allah’ın lütfu anılır; Ömer’in ömrüyle “kıldım sen hebâ” arasındaki kişi zinciri açık bırakılarak elleri kaldırıp Hakk’a dönme ve sabah duası istenir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Ey gönül geçti zamânın

    Bu cihan şatranç misâli mâta karşı geldi ruh

    1Ey gönül, zamanın geçti; bedende kıl kadar ruh kaldı;

    2Bu dünya satranç gibidir, ruh mata karşı geldi.

    Zamanın geçmesi bedende “kılca” kalan ruhla ölçülür; hayat neredeyse görünmez inceliğe düşmüştür. Dünya satranç, ölüm ise “mat”tır; ruh oyunun son hamlesiyle karşı karşıya bırakılarak öğüt acil hâle getirilir.

  2. 2

    Sunmadan peymânesin destine sen

    Ettiğin cürm ü günâha eyle

    1Ecel habercisi kadehini eline sunmadan;

    2İşlediğin suç ve günaha Nasuh tövbesiyle dön.

    Ecel “peyk” yani haberci olarak gelir ve kendi peymanesini kişinin eline sunacaktır. Bu zorunlu içişten önce önerilen “tevbe-i Nasûh” samimi, geri dönülmez tövbedir; suç ve günahın hesabı ölüm kapıya gelmeden görülmelidir.

  3. 3

    Ne sanursun kendi kendin odalara yanmaz mısın

    İçüp ecel şerbetini âkıbet kanmaz mısın

    1Kendini ne sanırsın, ateşlerde yanmaz mısın?

    2Ecel şerbetini içip sonunda kanmaz mısın?

    Sorular gönlün kendini dokunulmaz sanmasına saldırır: odlarda yanış ve ecel şerbetini içiş kaçınılmazdır. “Kanmak” hem içecekle doymayı hem ölüm gerçeğine ikna olmayı taşır; bedensel son ile zihinsel uyanış aynı fiilde birleşir.

  4. 4

    Niçe bir feryâd edersin gönül uslanmaz mısın

    Vasl-ı yâr olmak dilersen

    1Daha ne kadar feryat edersin, gönül uslanmaz mısın?

    2Sevgiliye kavuşmak istersen Eyyub sabrı, Nuh ömrü gerek.

    Feryadın uzunluğu gönlün hâlâ uslanmamasıyla karşılaştırılır; ses çıkarmak ahlaki dönüşüm sağlamamıştır. Vuslat isteği Eyyub’un sabrını ve Nuh’un uzun ömrünü gerektirir, kavuşma kısa heyecan değil olağanüstü dayanma sınavıdır.

  5. 5

    Pâdişâhın devletinde bir büyük eksik değil

    Kendi haddin bilmeyen düşmana

    1Padişahın devletinde bir büyük eksik değildir;

    2Haddini bilmeyen düşmana hile eksik değildir.

    Şiir kişisel ölüm öğüdünden padişahın devletine geçer; “büyük eksik değil” ifadesi iktidar bütünlüğünü savunur. Haddini bilmeyen düşmanın “reng”i, hile ve oyun anlamıyla, dış tehdidin sürekli biçim değiştirebildiğini söyler.

  6. 6

    Akdeniz’de Rumeli’nde yine ceng eksik değil

    Yâ İlâhî kıl hidâyet eyle bir

    1Akdeniz’de ve Rumeli’nde yine savaş eksik değildir;

    2Ey Allah’ım, hidayet ver; bir fetih ve açılış nasip et.

    Akdeniz ile Rumeli coğrafi savaş alanları olarak birlikte anılır ve cengin eksilmediği belirtilir. Dua yalnız zafer istemez; önce “hidâyet”, sonra fetih ve fütuh talep eder, askerî açılışı doğru yola yönelişle şartlandırır.

  7. 7

    On sekiz bin âlemin Settârı lûtf etmiş sana

    Ömer’in ömrünü kıldım sen

    1On sekiz bin âlemin ayıpları örteni sana lütfetmiş;

    2‘Ömer’in ömrünü kıldım sen hebâ ender hebâ’ [kişi zinciri açık].

    “On sekiz bin âlem” yaratılmışların bütünü için geleneksel genişlik ifadesidir; Settâr’ın lütfu bu ölçekte sunulur. “Ömer’in ömrünü kıldım sen hebâ” devamında kıldım ile senin kişi ilişkisi kapanmaz; yalnız “hebâ ender hebâ” katmerli boşa gidişi belirtir.

  8. 8

    Kaldırup destin niyâz et dön yüzün Hak’tan yana

    Bu duâlar müstecâb olur Ömer

    1Ellerini kaldırıp yalvar, yüzünü Hak’tan yana çevir;

    2Ey Ömer, bu dualar sabah vaktinde kabul olur.

    Ellerin kaldırılması duayı bedensel harekete, yüzün Hak’tan yana dönmesi yönelişe çevirir. “Vakt-i sabûh” kabul umudunun özel zamanıdır; Ömer’e hitap mahlaslı kişisel muhasebeyi sabahın yenilenme imkânıyla kapatır.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Aidiyet doğrulandı

Ergun 1936 No.331 gövdesinde “Ömer’in ömrünü kıldım sen hebâ ender hebâ / Bu duâlar müstecâb olur Ömer vakt-i sabûh” mahlası görünür.

Atıf kanıtını aç ↗

Kaynak sürümü ergun1936-n331-E4281CCD7731. Sadeddin Nüzhet Ergun, Âşık Ömer: Hayatı ve Şiirleri (1936), şiir No.331, PDF 268–269; 8 iki dizelik birim/16 dize. Tarama yeniden dağıtılmadı.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirEy gönül, mübarek cuma günü Tanrı’ya ibadet et
Ey gönül Hak’ka ibâdet kıl mubârek cum’a gün
Âşık Ömer · Şiir

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

kılca kaldı tende rûh

Bedende kıl kadar ruh kaldı.

peyk-i ecel

Ecel habercisi.

tevbe-i Nasûh

İçten ve kesin tövbe.

sabr-ı Eyyûb ömr-i Nûh

Eyyub sabrı ve Nuh ömrü.

reng eksik değil

Hile/oyun eksik değil.

feth ü fütûh

Fetih ve açılışlar.

hebâ ender hebâ

Boşuna, kat kat boşa.

vakt-i sabûh

Sabah vakti.