Ey Hudâvendim Bize Eyle ‘Atâ

Fahrî, Arapça nakaratlı murabbada topluca rahmet, mahşerde bağışlanma ve tövbesinin kabulünü diler.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Ey Hudâvendim bize eyle ‘atâ

   Rabbenâ fagfir lenâ verham lenâ

   Rahmetinden lutf idüp itme cüdâ

   Rabbenâ fagfir lenâ verham lenâ

   1Ey Rabbim, bize bağışta bulun;

   2Rabbimiz, bizi bağışla ve bize merhamet et.

   3Lütfedip bizi rahmetinden ayırma;

   4Rabbimiz, bizi bağışla ve bize merhamet et.

   İlk bent Türkçe dileği Arapça nakarata bağlar: önce “bize eyle 'atâ” denir, sonra aynı istek Arapça dua kalıbıyla yinelenir. Rahmetten “cüdâ” düşmeme kaygısı, bağışlanmayı bir ayrılma korkusuna dönüştürür.

   Bütün dörtlük yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Rûz-ı mahşerde bizi beyne’l-ümem

   Mağfiretden itme dûr eyle kerem

   Cümleye idüp ‘atâñ ile kerem

   Rabbenâ fagfir lenâ verham lenâ

   1Mahşer gününde topluluklar arasında bizi

   2bağışlanmandan uzak bırakma, cömert davran.

   3Bağışınla herkese cömertlik göster;

   4Rabbimiz, bizi bağışla ve bize merhamet et.

   İkinci bent sahneyi mahşere taşır ve dileği “beyne'l-ümem”, yani topluluklar arasında bağışlanmaya bağlar. Üçüncü dizede istek “cümleye” genişler: konuşan kendi affını isterken duayı herkesi kapsayacak biçimde açar.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
3. 3

   Hadden efzûndur günâhım bî-‘aded

   Nâdim oldum tevbe itdim itme red

   Lutfuñ ile Fahrîye eyle meded

   Rabbenâ fagfir lenâ verham lenâ

   1Günahım sayısız ve sınırı aşmıştır;

   2pişman oldum, tövbe ettim, geri çevirme.

   3Lütfunla Fahrî'ye yardım et;

   4Rabbimiz, bizi bağışla ve bize merhamet et.

   Üçüncü bent sayıya döner: günah “bî-'aded”, sayılamaz çokluktadır. Pişmanlık ve tövbe bildirildikten sonra “itme red” sözü kabul edilmeme korkusunu açığa vurur; şair adını ancak burada anar, nakarat ise sesi yeniden çoğula döndürür.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle