Ey perî hüsn ile çün germ oldı bâzâruñ senüñ
Sevgilinin güzelliği güneş ile ayın müşteri olduğu bir pazar kurar; yüzün parlaklığı göğü bozar, servi yürüyüş karşısında eğilir, nergis bakışla hastalanır ve son beyitte söz can bağışlayan güç olur.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Ey perî hüsn ile çün germ oldı bâzâruñ senüñ
Âfitâb u mâh oldılar harîdâruñ senüñ
1Ey peri, güzelliğinle pazarın kızıştığı için
2güneş ve ay senin alıcın oldular.
- 2
Bozdı yüzini mehüñ zülf ile lutf-ı ‘ârızuñ
Âfitâbâ âteş urdı tâb-ı ruhsâruñ senüñ
1Saçınla yanağının hoşluğu ayın yüzünü bozdu;
2yanağının parıltısı güneşe ateş düşürdü.
Saçın karanlığı ve yanağın aydınlığı ayın yüzünü birlikte bozar; ardından yanağın parıltısı güneşe bile ateş düşürür, böylece sevgili gece ve gündüz ışıklarını kendi yüzünün karşısında yetersiz bırakır.
- 3
etrâfını seyr eyledikçe serv eger
Başı aşağa olurdı görse reftâruñ senüñ
1Servi, dere çevresini gezerken eğer
2senin yürüyüşünü görse başı aşağı olurdu.
Servinin dere kenarındaki dik yürüyüşü sevgilinin salınışını görünce utanca dönüşür; başı aşağı olmak hem fiziksel eğilmeyi hem mahcubiyeti anlatır ve doğadaki zarafet ölçüsünün sevgiliyle yenilendiğini gösterir.
- 4
Çeşm-i şehlâñı görelden bâğda ey serv-i nâz
Başı ditrer nergisüñ kim oldı bîmâruñ senüñ
1Ey nazlı servi, baygın gözünü bahçede gördüğünden beri
2nergisin başı titrer; çünkü senin hastan oldu.
Nergisin titreyen başı baygın bakışa tutulmuş bir hastanın belirtisidir; çiçek yalnız göze benzemekle kalmaz, sevgilinin gözü tarafından etkilenir ve bahçe aşkın bedensel belirtilerini taşıyan bir sahneye dönüşür.
- 5
Cânlar alur revân itseñ kâmetüñ
‘Avnîye cân virür ammâ lutf-ı güftâruñ senüñ
1Salınarak yürüyen boyunu hareket ettirsen canlar alır;
2ama sözünün inceliği Avnî'ye can verir.
Son beyit sevgilinin iki hareketini ayırır: salınan boy can alır, nazik söz can verir; Avnî öldüren görünüş karşısında diriltici hitabı kendine pay eder ve gazeli sesin iyileştirici lütfuyla kapatır.
Metnin kaynağı
Jacob 1904 bu metni Sultan II. Mehmed'in divanı içinde X numarasıyla basar; TEİS Avnî'nin Fatih'in mahlası ve Dîvân'ın tek eseri olduğunu kaydeder.
Atıf kanıtını aç ↗Georg Jacob'ın 1904 tarihli kamu malı baskısında X numaralı birim, basılı s. 9–10, PDF s. 53–52; sürüm imleci 1904-X. Arap harfli görüntü iki ayrı görsel geçişte çevriyazıya aktarıldı; kaynak sırası ve Jacob varyantları korundu. Doğan 2023 yalnız sıra ve sınır için telifli kontrol tanığıdır, metin kaynağı değildir.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Güzellik bir alışveriş meydanı olarak düşünülür ve en büyük gök cisimleri bu pazarda müşteri konumuna iner; sevgilinin değeri fiyatla ölçülemezken güneş ile ayın onu edinmek istemesi pazarın hararetini büyütür.