Eyvâh!...

Dört dize, İslâm'ın mirasının bozulduğu yakınmasıyla açılır; ardından İmâm-ı Âzam'ın içtihat ufuklarında çan ile ezanın mücadelesini duyurur. Faili belirtilmeyen ‘ettiler’ sözü, suçun kime yüklendiğini metin içinde açık bırakır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Revân-ı pâk-i Muhammed semâda giryândır,

   Muhalledâtını islâm'ın ettiler tahrîf:

   1Muhammed'in temiz ruhu gökyüzünde ağlıyor,

   2İslâm'ın ölümsüz eserlerini bozdular:

   Şiir yerden değil gökten başlıyor; ağlayan, Peygamberin ruhudur. İkinci dize failini söylemez: “ettiler” kim, işgalci mi yoksa Müslümanların kendisi mi, açık bırakılır. Beytin sonundaki iki nokta suçu adlandırmayı bir sonraki beyte havale ediyor.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   İmâm-ı A'zam'ın âfâk-ı ictihâdında

   Eder mücâdele nâkûs ile ezân-ı şerif!..

   1İmâm-ı Âzam'ın içtihat ufuklarında

   2çan ile şerefli ezan birbiriyle çarpışıyor!..

   İkinci beyit İmâm-ı Âzam'ın ‘âfâk-ı ictihâd’ını hem düşünce ufku hem seslerin yayıldığı bir alan olarak kurar. Çanla ezanın aynı dizede mücadele etmesi, ilk beyitteki tahrif yakınmasını işitilen bir karşıtlığa dönüştürür; belirli bir olay veya tarih dizelere dışarıdan eklenmez.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle