DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Cenab Şahabeddin/Gazel (sana redifli)
Beş beyitli gazel · 19. yüzyıl

Gazel (sana redifli)

Konuşan kara günlü ömrünü ve hayatını sevgiliye vermeyi bağlılığın ölçüsü yapar. Ümitsizlik ruhu dudaklara kadar getirirken bahar ömrü ve can bile özlemi tüketmez; kapanış ilk beyitteki fedakârlık sorusunu tersinden yineler.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Vermez miyim şu ömr-i siyeh-rûzı ben sana

    İnsan mıdır etmeyen sana?

    1Bu kara günlü ömrümü sana vermez miyim?

    2Hayatını sana feda etmeyen insan mıdır?

    1. beyit: “Vermez miyim şu ömr-i siyeh-rûzı ben sana” dizesi bu birimin çıkış noktasıdır. Kara günlü ömrü sevgiliye verme sorusu, hayatını feda etmeyeni insan saymayan ikinci soruyla güçlenir; bağlılık insanlık ölçüsü kadar kesin sunulur.

  2. 2

    Rûhum gelir dudaklarıma sevk-i ye's ile

    Mâfi'z-zamîr-i sâfımı söyler iken sana

    1Ümitsizliğin sürüklemesiyle ruhum dudaklarıma gelir

    2Temiz gönlümde bulunanı sana söylerken

    2. beyit: “Rûhum gelir dudaklarıma sevk-i ye's ile” dizesi bu birimin çıkış noktasıdır. Ümitsizliğin sürüklediği ruh dudaklara gelirken temiz gönüldeki sır söze dökülür; içte saklanan duygu ile ölüm eşiğini andıran fiziksel hareket birleşir.

  3. 3

    Sevdim niçin bu mertebe sevdim seni?

    Düştüm neden bu mertebe, düştüm neden sana?

    1Seni niçin bu kadar çok sevdim?

    2Neden bu kadar düştüm, neden sana düştüm?

    3. beyit: “Sevdim niçin bu mertebe sevdim seni?” dizesi bu birimin çıkış noktasıdır. Sevginin derecesi iki kez sorulur; “düşmek” fiilinin yinelenmesi hem âşık olmayı hem de irade kaybını aynı kısa sorguda yoğunlaştırır.

  4. 4

    Bî-şübhe iştiyâkıma nisbetle kim kalır?

    Versem bahâr-ı ömrümü ey sana!

    1Şüphesiz, özlemimle karşılaştırılınca geriye ne kalır?

    2Ey gül bedenli, bahar ömrümü sana versem!

    4. beyit: “Bî-şübhe iştiyâkıma nisbetle kim kalır?” dizesi bu birimin çıkış noktasıdır. Özlemle karşılaştırıldığında geriye hiçbir şey kalmaz; gül bedenli sevgiliye bahar ömrünü verme önerisi, zamanın en canlı bölümünü fedakârlık ölçüsüne çevirir.

  5. 5

    Doymam safâ-yı aşkına etsem de terk-i cân

    İnsan mıdır etmem sana?

    1Canımı bıraksam da aşkının sevincine doymam

    2Hayatımı sana feda etmezsem insan mıyım?

    5. beyit: “Doymam safâ-yı aşkına etsem de terk-i cân” dizesi bu birimin çıkış noktasıdır. Canı bırakmak bile aşk sevincini doyurmaya yetmez; kapanış ilk soruyu ters biçimde yineleyerek hayatı vermemenin insanlıkla bağdaşmayacağını savunur.

Kavram sözlüğü (6) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Aidiyet doğrulandı

Şiir, bağlı kaynakta Cenab Şahabeddin adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.

Atıf kanıtını aç ↗

Metin, Türkçe Vikikaynak'ın 152348 numaralı sabit revizyonuna bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirGazel (siz uyaklı)
Kalır mı şâ'ir olan bî-nasîb, mihnetsiz
Cenab Şahabeddin · gazel

Kavram sözlüğü

6 kavram bulundu.

ömr-i siyeh-rûz

Kara günlü, kederli ömür

fedâ-yı hayât

Hayatı feda etme

sevk-i ye’s

Ümitsizliğin sürüklemesi

mâfi’z-zamîr

Gönülde bulunan

iştiyâk

Kavuşma özlemi

gül-beden

Gül gibi güzel bedenli sevgili