Gelmeden Evvel, Geldin, Birlikte
Üç bölümlü şiir, kalbi önce adsız bir orman, sonra sevgilinin gelişiyle aydınlanan ortak bir gökyüzü olarak kurar. Gizli suların sesi yalnızlığı taşırken ay, yıldız ve altın gül imgeleri “birlikte” bölümünde aşkın paylaşılan dünyasını görünür kılar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Kalbim
Benim bir ormandı,
İsimsiz, ,
Bir büyük orman;
Ve gölgelerinde
Olan suların aks-i şevk-i müttaridi
Dağıtırken sükutu ,
Düşünürdüm ki, hangi gün, ne zaman,
Ne zaman
Girecektin o kalb-i mes'ude?
Etmeden zehr-bad-ı fasl-ı elem
Reng-i eşcar ü abı fersude,
Dolacak mıydı seslerin, bilmem
O tehi saye zar-ı mesdude?
Sanki hicrana bir teselliydi
Şeceristan-ı kalb içinde
Olan suların musiki-i nevmidi.
Bir gün
Akşamın ölgün
Duran o namütenahi ziya denizlerine
Gark olan eşcar,
Gark olan ovalar
Oluyorken sükut ü hüzne makar
Geldin alam-ı kalbi teskine
Ey şebabın hayal-ı cavidi,
O melul akşamın havası kadar
Gelişin bir sükun-ı saridi...
Bütün bizimçündür
Nukuş-ı encüm-i vahdetle işlenen bir tül
Gibi üstünde titreyen bu sema;
Gecenin dallarında şimdi açan
Bu kamer,
Bu altın gül...
Bütün bizimçündür
Ne varsa aşk ile bidar-ı ra'şe, ya naim,
Ne varsa aid olan leyl-i hande-me'nusa,
Sana aid lebimdeki buse,
Lebinin surh-ı bizevali benim.
1Kalbim
2Kalbim bir ormandı.
3Adsız ve huzurlu,
4Kocaman bir orman;
5Gölgelerinde akıp giden
6Gizli suların sürekli coşkusunun yankısı
7Sessizliği boş yere dağıtırken,
8Düşünürdüm: Hangi gün, ne zaman,
9Ne zaman
10Girecektin o mutlu kalbe?
11Acı mevsiminin zehirli rüzgârı
12Ağaçların ve suyun rengini soldurmadan önce,
13Seslerin dolduracak mıydı, bilmiyorum,
14O boş ve kapalı gölgeliği?
15Sanki ayrılığa bir teselliydi,
16Kalbin ormanında akıp giden
17O gizli suların umutsuzluk musikisi.
18Bir gün,
19Akşamın solgun duran
20O sonsuz ışık denizlerine
21Ağaçlar boğulurken,
22Ovalar boğulurken,
23Her yer sessizliğin ve hüznün yurdu olurken,
24Kalbin acılarını yatıştırmaya geldin,
25Ey gençliğin sonsuz hayali,
26O hüzünlü akşamın havası kadar
27Gelişin soğuk bir dinginlikti...
28Hepsi bizim içindir:
29Birlik yıldızlarının nakışlarıyla işlenmiş bir tül
30Gibi üzerimizde titreyen bu gökyüzü;
31Gecenin dallarında şimdi açan
32Bu ay,
33Bu altın gül...
34Hepsi bizim içindir:
35Aşkın titreyişiyle uyanık ya da uyuyan ne varsa,
36Gülüşe alışkın geceye ait ne varsa,
37Dudaklarımdaki öpücük sana aittir,
38Dudaklarının solmayan kızıllığı da bana.
Metnin kaynağı
Şiir, bağlı kaynakta Ahmet Haşim adına kayıtlıdır; başlık, gövde ve şair kimliği sabit kaynak zinciriyle eşleştirilmiştir.
Atıf kanıtını aç ↗Metin, Türkçe Vikikaynak'ın 142008 numaralı sabit revizyonuna bağlıdır. Günümüz Türkçesi ve açıklamalar ayrı editoryal katmandır.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Bir hasta kadın, Dicle'nin üstünde her akşamAhmet Hâşim · manzume→
Üç bölümlü şiir, kalbi önce adsız bir orman, sonra sevgilinin gelişiyle aydınlanan ortak bir gökyüzü olarak kurar. Gizli suların sesi yalnızlığı taşırken ay, yıldız ve altın gül imgeleri “birlikte” bölümünde aşkın paylaşılan dünyasını görünür kılar.