Güzel candan güzâr etti hadeng-i mihnet ü mâtem
Şiir, açılıştaki ‘güzel’, ‘candan güzâr etti’ ve ‘hadeng-i mihnet ü mâtem’ bağını tek tanıkla kesinleştirmez; gamın bedeni inletmesini, ayrılığın boyu bükmesini anlatır, sevgiliyi insafa çağırır ve âlemin kalıcılığını sorgular.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Güzel
Gamın cismimi etti firâkın kaddimi
1‘Güzel candan güzâr etti hadeng-i mihnet ü mâtem’ dizesinde özne ve nesne bağı kapalıdır.
2Kederin bedenimi inletti, ayrılığın boyumu bir halka gibi büktü.
- 2
Helâk oldum behey cânâ gel insâfa gül-i ra’nâ
Bu denlü nâz ü bize evzâ neden bilmem
1Helâk oldum ey sevgili; insafa gel, ey güzel gül.
2Bunca naz ve gönül tokluğunu bize niçin gösterdiğini bilmiyorum.
Konuşan, helâk oluşunu doğrudan sevgiliye bildirip onu insafa çağırır. Ardından naz ile istiğnânın ölçüsünü sorgular; sevgilinin kayıtsızlığı açıklanmış bir nedene bağlanmaz. Birim, yalvarış ile cevapsız kalan sitemi yan yana tutar.
- 3
Yolunda ey saçı Leylâ benim Mecnûn-i vaveylâ
Murâdım vermesin Mevlâ dilimde var ise bir kem
1Ey Leylâ saçlı, senin yolunda feryat eden Mecnun benim.
2Gönlümde sana karşı bir kötülük varsa Allah dileğimi vermesin.
Leylâ saçı ve Mecnun adı, konuşanın aşk içindeki konumunu klasik hikâye üzerinden büyütür. İkinci dizedeki beddua sevgiliye değil konuşanın kendi niyetine yönelir: gönlünde kötülük varsa dileğinin gerçekleşmemesini ister ve sadakatini yeminle pekiştirir.
- 4
bendene nisbet nedir bu yâd ile ülfet
Edersen kesret-i işret varup bir gayre baş eğmem
1Eski kuluna karşı bu yabancıyla yakınlığın nedir?
2Onunla ne kadar çok eğlensen de gidip bir başkasına boyun eğmem.
Sevgilinin eski kulunu bırakıp bir yabancıyla yakınlaşması, ilk dizede kıskançlık ve şaşkınlık doğurur. İkinci dize bu duruma rağmen konuşanın başka birine boyun eğmeyeceğini söyler; rakibin varlığı sadakati bozmaz, yalnız sitemi keskinleştirir.
- 5
Ömer zikreyle ’ı sakın ağlatma
Bu hüsnile sana kalır mı yohsa bu âlem
1Ömer, her şeyi yok eden Allah’ı an; âşıkları ağlatmaktan sakın.
2Bu âlem, bu güzellikle sana kalıcı olur mu; yoksa olmaz mı?
Mahlaslı kapanış Ömer’e Hellâk’ı anmasını ve âşıkları ağlatmamasını söyler. Son sorunun gramatik öznesi ‘bu âlem’dir: Dünya bu güzellikle sevgiliye kalıcı olacak mıdır? Böylece dize güzelliği tek başına özne yapıp onun ömrünü sormaz; âlem ile hüsnün birlikte kalıcılığını sorgular.
Metnin kaynağı
Ergun 1936 şiir No.201 Âşık Ömer bölümündedir ve gövdede Ömer mahlası açıkça görünür.
Atıf kanıtını aç ↗Kaynak sürümü ergun1936-n201-DDDE2FF6EF5B. Sadeddin Nüzhet Ergun, Âşık Ömer: Hayatı ve Şiirleri (1936), şiir No.201, PDF 194; 5 iki dizelik birim/10 dize. Tarama yeniden dağıtılmadı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Açılıştaki ‘güzel’, ‘candan güzâr etti’ ve ‘hadeng-i mihnet ü mâtem’ öğeleri noktalamasız dizgede art arda gelir; okun mu güzelin mi geçiş eylemini üstlendiği tek tanıkla kesinleşmez. İkinci dize daha açıktır: Gam bedeni inletir, ayrılık da boyu halka gibi büker; yorum ilk dizeye yeni bir ayrılık faili eklemez.