Güzelsin Bî-bedelsin Gonçesin Gülsün Ferahzâsın

Şair, sevgilinin güzelliğini gonca ve gülle çoğaltır; yürüyüşündeki zarafeti Fâzıl'ın hayranlığının merkezi yapar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Güzelsin bį-bedelsin ġonçesin gülsün feraĥ-zāsın

   Cihānda ĥāśılı bir miŝli yoķ mümtāz ü raǾnāsın

   1Güzelsin, eşsizsin; goncasın, gülsün, ferahlık verensin.

   2Kısacası dünyada bir benzeri olmayan seçkin ve güzel birisin.

   İlk beyit yüklemsiz bir övgü dizisi gibi ilerler: güzel, eşsiz, gonca, gül ve ferahlık veren sıfatları birbirini kesmeden çoğalır. İkinci dize bu yığılmayı “hâsılı” sözüyle toplar ve benzeri olmama hükmüne bağlar.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Bu ŧavr-ı dil-pesende şehlevendim Fāżılıñ ĥayrān

   ǾAceb reftārı ħoş nāzik-edā şūħ-ı dilārāsın

   1Ey Şehlevend'im, gönle hoş gelen bu tavrına Fâzıl hayrandır;

   2ne hoş yürüyüşlü, zarif edalı ve gönül süsleyen bir güzelsin!

   İkinci beyit genel güzellikten hareket hâlindeki bedene geçer. Fâzıl'ın hayranlığı yalnız yüz veya boya değil “tavr” ve “reftâr”a yönelir; “nâzik-edâ” ile “dilârâ” sevgilinin yürüyüşünü hem incelik hem gönül süsleme gücü olarak tamamlar.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle