Hak Nasîb Eylese Görsem Yüzünü
Beklenen Mehdî'ye yazılmış bir bekleyiş nefesi. Her bendin ikinci ve dördüncü dizesi “sâhib Mehdî'dir” ile kapanıp beklenen kişiyi yeniden adlandırıyor; dilek kipleri buluşmayı sürekli gerçekleşmemiş tarafta tutuyor.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Hak nasîb eylese görsem yüzünü
Canım arzuladığ- ’dir
Ayağı tozuna sürsem yüzümü
Erenler sultânı ’dir
1Hak nasip etse de yüzünü görsem —
2canımın arzuladığı sâhib Mehdî'dir.
3Ayağının tozuna yüzümü sürsem —
4erenlerin sultanı sâhib Mehdî'dir.
- 2
Mü’min olan kardaş onu arzular
Tarîkat erkânın dâimâ gizler
İnşallah cemâlin görür bu gözler
Bu vaktin sâhibi ’dir
1Mümin olan kardeş onu arzular,
2tarikat erkânını hep gizler.
3İnşallah bu gözler cemâlini görür;
4bu vaktin sahibi sâhib Mehdî'dir.
İkinci dize gizlilik ahlâkını tek cümlede söylüyor: erkânı saklamak, baskı altındaki bir yolun kendini koruma biçimidir. “Vaktin sahibi” — sâhibü'z-zamân — Mehdî'nin On İki İmam geleneğindeki adlarındandır; dördüncü dize redifi bu unvanla birleştirip ikisini üst üste bindiriyor.
- 3
Selâm olsun bizden ol Ganî Şâh’a
Cemâli gül olan Şems ile mâha
İnşaallah bir gün gelir dergâha
Keremin sâhibi ’dir
1Bizden selam olsun o cömert Şah'a,
2yüzü gül olan Güneş'e ve Ay'a.
3İnşallah bir gün dergâha gelir;
4keremin sahibi sâhib Mehdî'dir.
Selam uzaktan gönderiliyor: görülmeyene hitap etmenin nefeslerdeki alışılmış yolu. Şems ile mâh — güneş ile ay — Bektaşî dilinde çoğu kez Muhammed ile Ali'yi karşılar. Kaynak aynı kelimeyi bir bentte “İnşallah”, burada “İnşaallah” diye diziyor; ikisi de olduğu gibi bırakıldı.
- 4
gelse salsa
Yezîd’in neslini bir tamam kırsa
Yetişmez şâhıma yüz bin er olsa
Kılıcın sâhibi ’dir
1Vaktin kutbu gelse, Zülfikar'ı çekse,
2Yezîd'in soyunu bütünüyle kırsa.
3Yüz bin er olsa şahıma yetişmez;
4kılıcın sahibi sâhib Mehdî'dir.
Bekleyiş burada kılıca dönüşüyor: Mehdî yalnız görülecek bir yüz değil, Kerbelâ'nın hesabını soracak el. “Yezîd'in nesli” tek bir tarihsel kişiden çok zulmün sürekliliğini adlandırıyor. Dilek kipleri — gelse, salsa, kırsa — intikamı da beklenen tarafta, henüz olmamış hâlde tutuyor.
- 5
Kul Mehemmed eder olmuşum
Gezdiğim yerlerde bulmuşum
Îsâ gelir deye nazar kılmışım
Evliyânın kulu ’dir
1Kul Mehemmed der: bezmişim, usanmışım;
2gezdiğim yerlerde dîdar bulmuşum.
3İsa gelir diye bakınıp durmuşum;
4evliyanın kulu sâhib Mehdî'dir.
Mahlas bendi bekleyişin yorgunluğunu itiraf ediyor: “bizâr olmuşum”. İkinci dize bunu dengeliyor — arayış boşa çıkmamış, yol boyunca dîdar bulunmuş. Üçüncü dizede beklenen kurtarıcılar listesine Îsâ da katılıyor. İmza burada “Kul Mehemmed” biçiminde geçiyor.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 156253 numaralı sürüm esas alındı; imlâsına dokunulmadı. Sayfa numarası işareti (—10—) metne alınmadı. İlk bendin ikinci dizesinde “arzuladığ-” kesik dizilmiş; dizgi hatası düzeltilmedi. Aynı kelime bir bentte “İnşallah”, ötekinde “İnşaallah” yazılmış, ikisi de korundu.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Her sabah her sabah hânın dağılırDerviş Mehmed · Nefes→
Nefes bir bekleyiş şiiri ve bunu biçimiyle söylüyor: çift dizeler hep “sâhib Mehdî'dir” ile kapanıp beklenen kişiyi yeniden adlandırıyor. Açılıştaki iki dilek kipi — görsem, sürsem — buluşmayı gerçekleşmemiş bırakıyor. Kaynakta “arzuladığ-” bu kesik hâliyle dizilmiş, düzeltilmedi.