Hakim Benim Dürlü Kumaş Bendedir
Muhyiddin Abdal irfanı kumaş ve cevher, şiir söylemeyi de büyük şehirde açılan pazar olarak kurar; malın değerini ancak ehil sarrafın bileceğini söyler.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Hakim benim kumaş bendedir
Dükkân açub girdim bir ulu şara
Çağırın şol sarraflara kim gelsün
Uş bugün metâ’ çıkardım pazara
1Hüküm bendedir; türlü kumaşlar bendedir.
2Dükkân açıp büyük bir şehre girdim.
3Şu sarrafları çağırın, gelsinler.
4İşte bugün malımı pazara çıkardım.
- 2
bilür gevherin kıymetini
biçsün ol kıymetli gevhere
Ârifin esrârını fâş idem ben
Ne münâsib deyem ehl-i inkâra
1Cevherin değerini sarraf bilir.
2O kıymetli cevhere değer biçsin.
3Ben, arifin sırlarını açığa vurayım;
4ama bunları inkâr ehline söylemek uygun değildir.
Kumaş imgesi cevhere dönüşünce alıcının ehliyeti daha belirginleşir: taşı ancak sarraf tanır ve fiyatlandırır. Ârifin sırrını açmak da aynı seçiciliğe bağlıdır. Son dize, bilginin bütünüyle gizlenmesini değil onu baştan reddedecek kişiye gelişigüzel sunmanın uygunsuzluğunu söyler.
- 3
Okudum bildim der ise demesün
Her kimde ki var ise ol
Muhyeddin'in pazarı Hak iledir
Ki gözlü gerek gele Hak’kı göre
1“Okudum, bildim” diye övünmesin
2Kendisinde buyurgan nefsin belirtisi bulunan kişi.
3Muhyiddin'in pazarı Hak iledir;
4Hakk'ı görmek için gözü açık olan gelsin.
Okumayı tamamlanmış bilgi iddiasına dönüştüren kişi, nefs-i emmâre taşıdığı için uyarılır. Muhyiddin mahlasıyla kurulan pazarın alıcısı para getiren değil ‘gözü açık’ olandır. Böylece ilk dörtlüğün ticaret dili, son dizede görme ve idrak şartına bağlanarak maddî kazançtan ayrılır.
Metnin kaynağı
Sadettin Nüzhet Ergun, Bektaşi Şairleri ve Nefesleri, İstanbul, 1930, Cilt 1–2, PDF 149 (basılı 146), A1 bölümü. Üç dörtlük A1'de bağımsız başlar ve Muhyiddin mahlaslı dizeyle aynı bölümde biter; ardından A2'de başka şiir açılır. Exact Page oldid 114200, proofread kalite 4'tür.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Doğruya nazar eylerizMuhyiddin Abdal · nefes→
Açılış, manevî sözü bir tüccarın şehirde dükkân açıp mal sergilemesine dönüştürür. ‘Türlü kumaş’ şiirin farklı anlamlarını, sarraflara yapılan çağrı ise bu malın sıradan gözle değerlendirilemeyeceğini bildirir. Konuşucu pazara çıkarken hüküm ve malın kendisinde olduğunu iddia eder.