Halûk'un İnancı

Şiir insanı, aklı ve bilimi merkeze alan bir inanç bildirisi gibi ilerler. Kardeşlik henüz hayal sayılsa da şiddetin kanla sönmeyeceği, karanlığın hak ışığıyla dağılacağı savunulur; yinelenen “inandım” sözü düşünsel iddiaları kişisel vicdana bağlar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Bir yaratıcı güç var, ulu ve akpak,

   kutsal ve yüce, ona vicdanla inandım.

   Yeryüzü vatanım, insansoyu milletimdir benim,

   ancak böyle düşünenin insan olacağına inandım.

   Şeytan da biziz cin de, ne şeytan ne melek var;

   dünya dönecek cennete insanla, inandım.

   Yaradılışta evrim hep var, hep olmuş, hep olacak,

   ben buna Tevrat'la, İncil'le, Kuran'la inandım.

   Tekmil insanlar kardeşi birbirinin... Bir hayal bu!

   Olsun, ben o hayale de bin canla inandım.

   İnsan eti yenmez; oh, dedim içimden, ne iyi,

   bir an için dedelerimi unuttum da, inandım.

   Kan şiddeti besler, şiddet kanı; bu düşmanlık

   kan ateşidir, sönmeyecek kanla, inandım.

   Elbet şu mezar hayatı zifiri karanlığın ardından

   aydınlık bir kıyamet günü gelecek, buna imanla inandım.

   Aklın, o büyük sihirbazın hüneri önünde

   yok olacak, gerçek dışı ne varsa, inandım.

   Karanlıklar sönecek, yanacak hakkın ışığı,

   patlayan bir volkan gibi bir anda, inandım.

   Kollar ve boyunlar çözülüp, bağlanacak bir bir

   yumruklar şangırdayan zincirlerle, inandım.

   Bir gün yapacak fen şu kara toprağı altın,

   bilim gücüyle olacak ne olacaksa... İnandım.

   1Yüce ve tertemiz bir yaratıcı güç var;

   2Kutsal ve ulu olan bu güce vicdanımla inandım.

   3Yeryüzü vatanım, insanlık milletimdir;

   4Ancak böyle düşünen kişinin insan olacağına inandım.

   5Şeytan da cin de biziz; ne şeytan var ne melek.

   6Dünyanın insan eliyle cennete döneceğine inandım.

   7Yaratılışta evrim hep vardır; hep olmuş ve hep olacaktır;

   8Buna Tevrat, İncil ve Kuran’la inandım.

   9Bütün insanların kardeş olması... Bu bir hayal!

   10Olsun; ben o hayale de bütün varlığımla inandım.

   11“İnsan eti yenmez”; içimden “Oh, ne iyi,” dedim;

   12Bir an atalarımı unuttum ve buna inandım.

   13Kan şiddeti, şiddet de kanı besler; bu düşmanlık

   14Bir kan ateşidir ve kanla sönmeyeceğine inandım.

   15Elbette bu mezar hayatının zifiri karanlığından sonra

   16Aydınlık bir kıyamet gününün geleceğine imanla inandım.

   17O büyük sihirbaz olan aklın hüneri karşısında

   18Gerçek dışı ne varsa yok olacağına inandım.

   19Karanlıklar sönecek, hakkın ışığı yanacak;

   20Patlayan bir volkan gibi bir anda gerçekleşeceğine inandım.

   21Kollar ve boyunlar çözülüp birer birer bağlanacak,

   22yumruklar şangırdayan zincirlerle; buna inandım.

   23Bir gün bilimin bu kara toprağı altına çevireceğine,

   24Ne olacaksa bilim gücüyle olacağına inandım.

   Şiir insanı, aklı ve bilimi merkeze alan bir inanç bildirisi gibi ilerler. Kardeşlik henüz hayal sayılsa da şiddetin kanla sönmeyeceği, karanlığın hak ışığıyla dağılacağı savunulur; yinelenen “inandım” sözü düşünsel iddiaları kişisel vicdana bağlar.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle