Târîh-i Şehr-i Ramazân

Ramazan ayının Tanrı'nın lütfuyla yeniden gelişi şükür, zevk ve şevkle karşılanır; Nazîr 1137 tarihini söyler.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Ĥamdüli’llāh yine şehr-i Ramażān

   Geldi bā-lûŧf-ı Ħudāvend-i cihān

   1Tanrı'ya şükür, Ramazan ayı yine,

   2dünyanın Efendisi'nin lütfuyla geldi.

   Cümle şükürle başlar, haber sonra gelir: ‘hamdülillâh’ daha ayın adı anılmadan karşılamanın tonunu belirler. Araya giren ‘yine’ sözcüğü Ramazan'ı tek seferlik bir olay olmaktan çıkarıp dönen bir takvim hâline getirir. Gelişin öznesi de ayın kendisi değildir; ikinci dize onu ‘Hudâvend-i cihân’ın lütfuna bağlayarak takvimin dönüşünü bir bağışa çevirir.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Źevķ ü şevķiyle Nažįrā-yı zamān

   Didi tārįħini māh-ı Ramażān

   1Çağın Nazîr'i onun zevk ve şevkiyle,

   2“Ramazan ayı” diyerek tarihini söyledi.

   Beyit dışarıdaki takvimden şairin iç hâline geçer; karşılama ‘zevk’ ile ‘şevk’in birbirini yankılayan sesiyle söylenir. Nazîr kendini ‘zamânın Nazîr'i’ diye anarak tarih söyleyeni de o dönen zamanın içine yerleştirir. Son dizede hesabın çıktısı ayrı bir cümle değildir: söylenen tarih doğrudan ayın kendi adıdır, yani sözcük ile sayı burada aynı şeydir.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle