Hastayım Yalnızım

Her bendi “ölmek isterim” ile kapanan bir şiir. Ama istenen şey ölüm değil, ölürken mutlu olabilmek — ve bunun için bir yanılsama yeterli sayılıyor.

1. 1

   Hastayım, yalnızım, seni yanımda

   Sanıp da bahtiyar ölmek isterim.

   Mahmûr-u hülyayım, câm-ı leb'inden

   Kanıp da bahtiyar ölmek isterim.

   Günümüz Türkçesi +

   1Hastayım, yalnızım; seni yanımda

   2sanarak mutlu ölmek isterim.

   3Hayalden mahmurum; dudağının kadehinden

   4kanarak mutlu ölmek isterim.

   Dörtlük yorumu +

   İkinci dizedeki “sanıp” bütün şiirin anahtarı: gerçek varlık değil, varlık sanısı isteniyor. Şair kendi kandırılışını bilerek talep ediyor — bu, teselli arayan değil teselliden vazgeçmiş bir sesin isteği.

   ❞Alıntıyı kopyala
2. 2

   Bir olmaz hevesin düştüm peşine,

   Vuruldum hüsnünün şen güneşine,

   Güzel gözlerinin aşk ateşine,

   Yanıp da bahtiyar ölmek isterim.

   Günümüz Türkçesi +

   1Olmayacak bir hevesin peşine düştüm,

   2güzelliğinin şen güneşine tutuldum.

   3Güzel gözlerinin aşk ateşine

   4yanarak mutlu ölmek isterim.

   Dörtlük yorumu +

   “Olmaz heves” — şair sonucun imkânsız olduğunu baştan biliyor. Güneş ve ateş imgeleri sıcaklıktan yanmaya geçiyor; aynı ışık hem çekiyor hem yakıyor.

   ❞Alıntıyı kopyala
3. 3

   Tâlihin kahrı var her hevesimde,

   Boğulmuş figanlar titrer sesimde,

   O güzel ismini son nefesimde

   Anıp da bahtiyar ölmek isterim.

   Günümüz Türkçesi +

   1Her isteğimde talihin kahrı var,

   2sesimde boğulmuş feryatlar titrer.

   3O güzel ismini son nefesimde

   4anarak mutlu ölmek isterim.

   Dörtlük yorumu +

   “Boğulmuş figanlar” en yoğun imge: bağıramamış bir feryat sesin içinde titriyor. Son bentte istenen şey de en küçüğüne iniyor — dokunmak değil, kavuşmak değil, sadece adı anabilmek.

   ❞Alıntıyı kopyala