Hüsn ile sana öykünemez cün gül-i rânâ
Güzellikte kıyas kabul etmeyen bir sevgili. Beş beyit boyunca gül, tuğra, şarap ve şeftali sevgiliyle karşılaştırılır; hepsi yenilir. Son beyitte şair kıyası bırakıp kıskançlığı söyler.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
ile sana öykünemez cün
Hüzn ile bana benzeyemez
1Güzellikte alımlı gül sana öykünemez;
2hüzünde çılgın bülbül bana benzeyemez.
- 2
Cân almada nâzüblik ile la'lüne söz yok
Halün dahı bir dâne-durur fıtnede ammâ
1Can almakta nazıyla dudağına söz yok;
2ama benin de fitne çıkarmakta bir tanedir.
İki uzuv iki suça bağlanıyor: dudak can alıyor, ben fitne çıkarıyor. “Bir dâne” hem “eşsiz” hem “bir tane” demek — ben zaten tek bir noktadır.
- 3
Tugrâsı berâtun yazılur ekseri altın
Ruyunda kaşun olur ise n'ola şâhâ
1Beratın tuğrası çoğunlukla altınla yazılır;
2yüzünde kaşın sarı olsa ne olur ey şah?
Berat tuğrasının altınla yazılması, sevgilinin yüzündeki sarı kaşı kusur olmaktan çıkarıp hükümdarlık işaretine dönüştürür. Benzetme belge ve yüz arasındaki görsel yakınlıkla sınırlıdır; şairin görev geçmişi bunun kanıtlanmış sebebi sayılmaz.
- 4
Bezm içre sürâhi gibi kan ağladuğum bu
Sâki lebüne kan yağı oldı
1Mecliste sürahi gibi kan ağlamamın sebebi şu:
2ey sâki, kırmızı şarap dudağına rakip oldu.
Sürahinin şarap dökerken çıkardığı ses ağlamaya benzetiliyor. Kıskanılan şey bir insan değil, bir içki — kırmızı şarap sevgilinin dudağına renkçe yaklaştığı için rakip sayılıyor.
- 5
İller yiye şeftâlusını bâg-ı cemâlün
Ey sib-zekân Bâkî nice bir diye eyvâ
1Senin güzellik bahçenin şeftalisini eller yesin;
2ey elma çeneli, Bâkî daha ne kadar “eyvah” desin?
Mahlas beytinde iki meyve var: şeftali ve elma. İkisi de sevgilinin bedenine ait ve ikisi de başkasına gidiyor. “Eyvâ” hem bir ünlem hem ayva meyvesinin adı gibi duruyor; Bâkî meyve bahçesini son dizeye kadar sürdürüyor.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 165885 numaralı sürüm esas alındı; kaynaktaki “cün” ve “nâzüblik” dizgileri olduğu gibi bırakıldı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Klasik gül-bülbül çifti ikiye bölünüyor: gül sevgiliyle, bülbül şairle karşılaştırılıyor ve ikisi de yeniliyor. “Hüsn” ile “hüzn” arasındaki tek harf farkı, beytin bütün simetrisini taşıyor.