DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Şah İsmail Hatâyî/İbtidâdan yol sorarsan
Nefes · 16. yüzyıl

İbtidâdan yol sorarsan

Yedi bent aynı soruyu yeniden sorup hep aynı cevabı verir: yol, dil, ay, can, gül, dem, kılıç ve nur kimindir. Aradaki üç bent Yezid'den uzak durmayı buyurarak bu sahiplik listesini bir ayrışma sınavına çevirir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    İbtidâdan yol sorarsan

    Yol Muhammed Ali’nindür

    sorarsan

    Dil Muhammed Ali’nindür

    1Yolu başlangıcından sorarsan,

    2yol Muhammed Ali'nindir.

    3Yetmiş iki dili sorarsan,

    4dil Muhammed Ali'nindir.

    Nefes bir soru-cevap kalıbı kuruyor ve yedi bent boyunca hiç bozmuyor: ne sorulursa sorulsun sahip aynıdır. “Yetmiş iki” halk dilinde bütün milletleri karşılayan bir sayıdır; ikinci soru böylece yolu tek bir topluluğa değil dillerin tamamına açıyor. Redif ilk bentte “nindür”, sonrakilerde “nündür”.

  2. 2

    Gice olur gündüz olur

    Cümle âlem dümdüz olur

    Gökte kaç bin olur

    Ay Muhammed Ali’nündür

    1Gece olur, gündüz olur;

    2bütün âlem dümdüz olur.

    3Gökte kaç bin yıldız olur;

    4ay Muhammed Ali'nindir.

    Üç dize boyunca sayılamayanlar sıralanıyor: gecenin gündüzle dönüşü, düzlenen âlem, binlerce yıldız. Dördüncü dize bu çokluğun içinden tek bir şeyi ayırıyor — ay. Yıldızların sayısı bilinmez ama ayın sahibi bellidir; bent ölçüyü çokluktan teklik lehine bozarak yürüyor.

  3. 3

    Varma Yezid’ün yanına

    Kokusu siner tenüne

    Yezid’ün huyuna

    Can Muhammed Ali’nündür

    1Yezid'in yanına varma,

    2kokusu tenine siner.

    3Lanet Yezid'in huyuna;

    4can Muhammed Ali'nindir.

    Teberrâ burada ahlakî değil neredeyse fizikî anlatılıyor: kötülük bulaşır, kokusu tene işler. Lanet de kişiye değil “huy”a okunuyor, yani hedef bir kişilik tipi. Bendin redifi bu kez “can” üzerinde; bulaşmaması gereken şey nefes alan gövdenin kendisidir.

  4. 4

    Yezid alaydan seçildi

    Mümine biçildi

    Evvel baharda açıldı

    Gül Muhammed Ali’nündür

    1Yezid topluluktan ayrıldı,

    2mümine cennet elbisesi biçildi.

    3İlkbaharda açıldı;

    4gül Muhammed Ali'nindir.

    Bir ayrışma anlatısı: bölük bölük duran kalabalıktan biri dışarı çıkarılıyor, kalanına elbise biçiliyor. “Hulle” cennet giysisidir, dolayısıyla seçim dünyada değil âhirette tamamlanıyor. Son iki dize sertliği bir bahar sahnesine bırakıyor; gül hem Peygamber'i hem cenneti karşılar.

  5. 5

    Gökten rahmetler saçıldı

    Mümin olanlar seçildi

    Âb-ı kevserler içildi

    Muhammed Ali’nündür

    1Gökten rahmetler saçıldı,

    2mümin olanlar seçildi.

    3Kevser suları içildi;

    4dem Muhammed Ali'nindir.

    Önceki bendin “seçildi” kafiyesi burada tersine dönüyor: orada Yezid ayrılmıştı, burada mümin ayrılıyor — aynı fiil iki yönde çalışıyor. Kevser suyunun içilmesiyle “dem” devreye giriyor; cemde dolaştırılan içki bu dizede doğrudan cennet ırmağına bağlanıyor.

  6. 6

    Varma Yezid meclisine

    Kulak virme hiç sesine

    Satur Yezid ensesine

    Muhammed Ali’nündür

    1Yezid'in meclisine varma,

    2sesine hiç kulak verme.

    3Satır Yezid'in ensesine;

    4kılıç Muhammed Ali'nindir.

    Üçüncü bentteki “varma” yasağı bu kez sese kadar genişliyor — yalnız bulunmak değil, dinlemek de bulaşma sayılıyor. Üçüncü dize yasağı bir infaz cümlesine çeviriyor. Son dizedeki “seyf” Zülfikar'ı ima eder; sahiplik bildiren redif burada bir silahın sahibini gösteriyor.

  7. 7

    Hatâyî oturmuş ağlar

    Dilüne geleni söyler

    Topolmuş ortada döner

    Nur Muhammed Ali’nündür

    1Hatâyî oturmuş ağlar,

    2diline geleni söyler.

    3Top olmuş ortada döner;

    4nur Muhammed Ali'nindir.

    Mahlas bendi buyruk kipini bırakıp bir hâl tasvirine geçiyor: ağlayan, kendini tutmadan söyleyen, semah gibi dönen bir gövde. Kaynakta “Topolmuş” bitişik dizilmiş; “top olmuş”, yani yuvarlanan bir top gibi dönmüş okunuyor. Yedi bendin sahiplik listesi en soyut olanla, nurla kapanıyor.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Türkçe Vikikaynak'taki 143986 numaralı sürüm (Bektaşî Şairleri ve Nefesleri / Hatayi) esas alındı; Ergun'un Hatayi bölümündeki 22 numaralı manzume. Redif kaynakta ilk bentte iki kez “Ali’nindür”, kalan altı yerde “Ali’nündür” dizilmiş; imlâ birleştirilmedi. Son bentteki “Topolmuş” da bitişik dizilmiş hâliyle bırakıldı. Ergun'un nüsha dipnotu rakamları metne alınmadı.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirKudret kandilinde parlayub duranŞah İsmail Hatâyî · Nefes

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

ibtidâ

başlangıç, en baş

yetmiş iki dil

bütün milletler ve diller (halk deyişi)

ılduz

yıldız

lâ’net

lanet; rahmetten kovulma dileği

hulle

cennet elbisesi

âb-ı kevser

cennetteki Kevser ırmağının suyu

dem

an, cem sohbeti; cemde sunulan içki

seyf

kılıç