İderken Hizmet-i Şer‘-i Şerîfi
Şair, dinî-hukukî hizmetinin bitişiyle vatana dönmek ister; fakat kendisini kimsesiz biçimde yabancı illerde kalmış bulur.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
İderken ħiźmet-i şerǾ-i şerįfi
Ħitāma irdi -ı vįrānem
1Yüce şeriatın hizmetini yürütürken
2harabe gibi fermanımın süresi sona erdi.
- 2
Vaŧan źevķine eylerdüm ammā
illerde kaldum yok bir ādem
1Vatan sevincine doğru yola çıkacaktım ama
2yabancı illerde kaldım; yanımda bir tek insan yok.
İkinci beyitte vatan ‘zevk’, yabancı iller ise insan yokluğudur. ‘Azm eylerdüm ammâ’ dönüş arzusunu daha hareket başlamadan keser ve şiiri gurbet yalnızlığıyla kapatır.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.e8807444-8be2-473b-8401-17fe7c7cc29b:r28-pdf907 sabit kaydıyla kısa şiir 28, basılı s.862 / gerçek PDF görüntü 907. Dört dize tek numaralı blokta tamdır; aparat gövdeye katılmadı. CC BY bağlantısı exact ekin yanında profile-adjacenttır; PDF içinde gömülü değildir.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
İtmesün bį-hūde zühhād-ı cihān fikr-i muĥālNazîr İbrahim · Kıta→
İlk beyit resmî ‘menşûr’un sona erişini ‘vîrâne’ sıfatıyla kişisel çöküşe bağlar. Görevin bitmesi özgürlük değil, dayanılan yapının yıkılması gibi hissedilir.