Salt ben idim zâ'id olan çünkü arada
Üç bentlik nakaratlı bir gurbet şarkısı. Söyleyen kendini aradaki tek fazlalık sayar, vatanı gözünden uzaklaşırken gurbeti ev bilir, dönüş umudunu kurup kaderle iptal eder. Aynı nakarat üç kez gelir ve her gelişinde başka bir cümleye bağlanır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Salt ben idim olan çünkü arada
Gidiyorum düşmenlerim kalsın burada
Mevlâ kolaylıklar selâmetler
Gidiyorum düşmenlerim kalsın burada
1Aradan çıkması gereken tek fazlalık benmişim;
2gidiyorum, düşmanlarım burada kalsın.
3Mevlâ kolaylıklar, esenlikler yaratsın.
4Gidiyorum, düşmanlarım burada kalsın.
- 2
Gözlerimden uzar git git bütün vatanım
Gurbet âleminde olur gayrı meskenim
Yârim andıkça yaş döker gözlerim benim
1Bütün vatanım gözlerimden git gide uzar;
2artık evim gurbet âlemi olur.
3Yârimi andıkça gözlerim yaş döker.
İkinci bent bakışın uzaklaşmasını anlatıyor: vatan küçülmez, uzar. “Git git” ikilemesi hem yolun sürmesini hem manzaranın çekilişini aynı sözle verir. Kaynak bu bendin nakaratını yazmayıp “eyzan” dediği için bent üç dize kaldı.
- 3
Allah saglık verir ise yine bir zamân
ile vatanımda gezerim
Kader böyle imiş şimdi çâre ne
Gidiyorum düşmenlerim kalsın burada
1Allah sağlık verirse yine bir zaman
2dostlarla vatanımda sevinçle gezerim.
3Kader böyleymiş, şimdi ne çare var?
4Gidiyorum, düşmanlarım burada kalsın.
Son bent önce bir dönüş sahnesi kuruyor, sonra onu kaderle iptal ediyor: iki dizelik umut, üçüncü dizede “çâre ne” ile kapanır. Nakarat üçüncü kez geldiğinde artık bir veda değil, kabullenmenin tekrarı olarak duyulur.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 142822 numaralı sürüm esas alındı; imlâsına dokunulmadı. Metin kitabın “Şarkılar” bölümünde “burada nakaratlı şarkı” fihrist maddesiyle geçiyor; bu bir ad değil bölüm künyesidir, başlık ilk dizeden kuruldu. Sayfanın ilk iki satırı (“Şarkılar” bölüm adı ve “Şarkı” tür etiketi) metne alınmadı. “nakarat” ve “eyzan” satırları da dize değil dizgi işaretidir: birincisi nakaratın geldiğini, ikincisi aynı nakaratın tekrarlandığını gösterir. Kaynak ikinci bendin nakaratını yazmayıp “eyzan” dediği için o bent üç dize bırakıldı; olmayan dize eklenmedi ve bentler 4 + 3 + 4 dizedir. Ölçü aruz değil: dokuz ayrı dizenin dokuzu da tam on üç hece, ama hece uzunlukları dizeden dizeye tutmuyor — “Gidiyorum düşmenlerim kalsın burada” üç açık heceyle başlar, aruzda üç ardışık kısa hece bulunmaz. Durak dizeden dizeye kaydığı için ölçüye durak yazılmadı. “düşmen”, “saglık”, “git git” gibi halk söyleyişleri ve şapkasız dizgiler düzeltilmedi.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
«Şeb-i vuslat sabâha erdi figan»Recaizade Mahmut Ekrem · Manzume→
Şarkı bir hesaplaşmayla değil, kendini fazlalık sayarak açılıyor: gitmenin gerekçesi düşmanlık değil, aradaki tek gereksizin kendisi olduğu kanaati. “Yârada” eski “yaramak/yaratmak” fiilinin dilek çekimidir, “yaratsın” demek; kafiye de arada / burada / yârada üçlüsünü buna bağlıyor.