Kanımı Taşıyana

Aynı kanı taşıyan kişiyi arı iğnesinden bile korumak isteyen ses, ortak acıyı ortak kine bağlar. Yaralanma düşüncesi bütün kokuları kana çevirir ve şiir, konuşanın kendisini zalim ve vahşi ilan ettiği ‘intikam’ nidasıyla kapanır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Hayır, asla istemem ki ben seni.

   Hatta bir bal arısının dikeni

   İğne ucu zehiriyle incitsin.

   1Hayır, asla istemem ki seni

   2bir bal arısının dikeni bile

   3iğne ucu kadar zehirle incitsin.

   Şiir en küçük ölçekle açılıyor: bir arı iğnesi. Korunmak istenen şey büyük bir tehlikeden değil, düşünülebilecek en ufak acıdan. Bu abartılı hassasiyet, sonraki dizelerdeki şiddeti hazırlayan zemin.

   Bütün üçlük yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Bizler ayrı gövdelerde bir canız;

   Acımızı bir yürekle duyanız;

   Senin kinin benim için aynı kin!

   1Bizler ayrı gövdelerde tek bir canız;

   2acımızı tek bir yürekle duyarız;

   3senin kinin benim için de aynı kindir.

   Kardeşliğin tanımı üç dizede veriliyor ve üçüncüsü ilk ikisinden farklı bir şey söylüyor: ortak olan yalnız acı değil, kin de. Sevginin paylaşımı bir yükümlülüğe dönüşüyor — aynı şeyi hissetmek zorunluluk hâline geliyor.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
3. 3

   Sen, ne vakit yaralansan, ah etsen

   Ben güllerden, meltemlerden, her şeyden

   Kandan başka hiç bir koku alamam.

   1Sen ne vakit yaralanıp âh etsen

   2ben güllerden, meltemlerden, her şeyden

   3kandan başka bir koku alamam.

   Muhatap yaralanıp âh ettiğinde konuşan, gülün, meltemin ve her şeyin kokusunu kan olarak algılar. Yaralanma düşüncesi bütün kokuları tek kokuya dönüştürür; yakın okuma bu şiirdeki duyusal değişimle sınırlıdır.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
4. 4

   O saatta zalim, vahşî olurum;

   Deniz gibi köpürürüm, solurum

   Ve içimden bir ses gelir: İntikam!...

   1O saatte zalim ve vahşi olurum;

   2deniz gibi köpürür, solurum

   3ve içimden bir ses gelir: intikam!

   İlk bentte en küçük acıyı bile istemeyen konuşan, kardeşinin yarası karşısında kendisini zalim ve vahşi diye tanımlar; deniz gibi köpürüp ‘intikam’ sesini duyar. Bu öç ve seferberlik dili tarihsel şiir sesine aittir; güncel şiddet çağrısı olarak onaylanmaz.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle