Karanlık

Aşkın karanlık gecesinde bülbülün vahşi sesini ayrılık sesi sanan; aynı dizeyi yineledikten sonra yanan tarafa kendisi geçen yedi dizelik şiir.

1. 1

   Aşkın bu karanlık gecesinde

   Bülbül yine vahşi müterennim,

   Mecnûnu terk etti mi Leylâ?

   Vahşî sesi, firkat sesi sandım.

   Günümüz Türkçesi +

   1Aşkın bu karanlık gecesinde

   2bülbül yine vahşi bir şarkıcı;

   3Leylâ, Mecnun'u terk etti mi?

   4Vahşi sesini ayrılık sesi sandım.

   Dörtlük yorumu +

   Bülbülün sesi güzel değil vahşi; şarkı bir yakınmaya dönüşüyor. Şair sesi yanlış işitiyor ama yanılgı gerçeğe denk düşüyor, çünkü duyduğu şey kendi ayrılığıdır.

2. 2

   Aşkın bu karanlık gecesinde

   Hicrânımı duydum, seni andım,

   Firkat-zede bülbül gibi yandım.

   Günümüz Türkçesi +

   1Aşkın bu karanlık gecesinde

   2ayrılığımı duydum, seni andım,

   3ayrılık vurmuş bülbül gibi yandım.

   Üçlük yorumu +

   İlk dize aynen dönüyor, fakat özne değişiyor: bülbülün yerini şair alıyor. Benzetme tamamlandığı anda gözlemci de yanan tarafa geçiyor ve dinleyecek kimse kalmıyor.