Karanlık

Yedi dizede bülbülün feryadı ile şairin feryadı yer değiştiriyor. Klasik gül–bülbül eşleşmesini çağırıp gülü hiç anmaması, şiirin bütün yükünü ayrılığa bırakıyor.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Aşkın bu karanlık gecesinde

   Bülbül yine vahşi müterennim,

   Mecnûnu terk etti mi Leylâ?

   Vahşî sesi, firkat sesi sandım.

   1Aşkın bu karanlık gecesinde

   2bülbül yine yabanî bir şarkıcı;

   3Leylâ, Mecnûn'u terk etti mi?

   4O yabanî sesi ayrılık sesi sandım.

   Bülbül klasik şiirde gülün âşığıdır; Hâşim onu “vahşi müterennim” yaparak bahçeden çıkarıyor, evcilleşmemiş bir sese çeviriyor. Üçüncü dizedeki soru feryada bir sebep arıyor ve ayrılığın en bilinen adını çağırıyor. Dördüncü dizedeki “sandım” yorumun şaire ait olduğunu itiraf ediyor.

   Bütün dörtlük yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Aşkın bu karanlık gecesinde

   Hicrânımı duydum, seni andım,

   Firkat-zede bülbül gibi yandım.

   1Aşkın bu karanlık gecesinde

   2ayrılık acımı duydum, seni andım,

   3ayrılık vurmuş bülbül gibi yandım.

   İlk dize birebir tekrar ediyor ve iki bendi aynı gecenin içine kapatıyor. Önceki bentte bülbülün sesi yorumlanıyordu, burada şair kendini onun yerine koyuyor: “firkat-zede bülbül gibi yandım”. Üç dize üç geçmiş zaman fiiliyle kapanıyor — duydum, andım, yandım.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle