Karşı

Bedeni doğan güne karşı gerinmeye çağırırken insanlığın hâlini, makine dişlilerini ve güçsüzün güçlü karşısındaki yerini aynı “karşı” sözcüğüyle bağlayan toplumsal şiir.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Gerin, bedenim, gerin;

   Doğan güne karşı.

   Duyur duyurabilirsen,

   Elinin, kolunun gücünü,

   Ele güne karşı.

   Bak! dünya renkler içinde!

   Bu güzel dünya içinde

   Sevin sevinebilirsen,

   İnsanlığın haline karşı.

   Durmadan işliyen saatlerde

   Dişli dişliye karşı;

   Dişlilerin arasında,

   Güçsüz güçlüye karşı.

   Herkes bir şeye karşı.

   Küçük hanım, yatağında, uykuda,

   Rüyalarına karşı.

   Gerin, bedenim, gerin,

   Doğan güne karşı.

   1Gerin, bedenim, gerin;

   2Doğan güne karşı.

   3Duyur duyurabilirsen,

   4Elinin, kolunun gücünü,

   5Ele güne karşı.

   6Bak! dünya renkler içinde!

   7Bu güzel dünya içinde

   8Sevin sevinebilirsen,

   9İnsanlığın haline karşı.

   10Durmadan işleyen saatlerde

   11Dişli dişliye karşı;

   12Dişlilerin arasında,

   13Güçsüz güçlüye karşı.

   14Herkes bir şeye karşı.

   15Küçük hanım, yatağında, uykuda,

   16Rüyalarına karşı.

   17Gerin, bedenim, gerin,

   18Doğan güne karşı.

   “Karşı” her dönüşünde başka bir ilişki kurar: güne yönelme, ele güne meydan okuma, dişlilerin teması ve güçsüzün güçlüyle çatışması. Küçük hanımın yatağındaki rüyası da bu ağın dışında değildir. Şiir, bedensel uyanışı sınıfsal güç eşitsizliğiyle birlikte düşünür; sonuca genel iyimserlik ekleyip somut karşıtlığı silmez.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle