Kaşkar
Şair uzak Kaşgar’ı cennet ve harabe görüntüleri arasında düşünür; üç yüz yıllık esaretin hüznünü türbe, sis ve sönmeyen kandil imgeleriyle tarihsel bir bekleyişe dönüştürür.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Gözüm uzak, pek uzak bir cihanda...
Yeşil göller, mor ormanlar... hududu
Bir hayali gibi bitmeyen
Görünmeyen bir cennetti orası
Hasret çeken bülbüllerin yuvası
harab olmuş... derinden
Bir hıçkırık sorar: "Burda ne oldu?"
Gözüm uzak, pek uzak bir cihanda...
Görüyorum genç kızların başları
Siyah, yanık lalelerle süslenmiş;
Üç yüz yıllık esirliğin matemi
Bir alaca karanlığın elemi
Çökmüş, dağlar sislenmiş. Düşmüş yere türbelerin taşları.
Gözüm uzak, pek uzak bir cihanda...
Henüz altun kandilleri sönmeyen
Ma’betlerin kapısında bekliyor
Bizi hâlâ Kutadgu’nun ümidi…
Bu virane bir zamanlar ne idi!..
Yadı şimdi tarihlerde inliyor;
Ey Burga Han, ruhun mudur inleyen?
1Gözüm çok uzak bir dünyaya çevrili…
2Yeşil göller, mor ormanlar… Sınırı
3Hayalî bir İrem bahçesi gibi bitmeyen,
4Görünmez bir cennetti orası;
5Hasret çeken bülbüllerin yuvası.
6Gül bahçeleri yıkılmış… Derinden
7Bir hıçkırık soruyor: ‘Burada ne oldu?’
8Gözüm çok uzak bir dünyaya çevrili…
9Genç kızların başlarını görüyorum;
10Siyah, yanık lalelerle süslenmiş.
11Üç yüz yıllık esaretin yası,
12Bir alacakaranlığın hüznü
13Üzerlerine çökmüş; dağlar sonsuza dek sislenmiş, türbelerin taşları yere düşmüş.
14Gözüm çok uzak bir dünyaya çevrili…
15Altın kandilleri henüz sönmeyen
16Tapınakların kapısında
17Kutadgu’nun umudu bizi hâlâ bekliyor…
18Bu yıkıntı bir zamanlar neydi!
19Hatırası şimdi tarih sayfalarında inliyor;
20Ey Burga Han, inleyen senin ruhun mu?
Metnin kaynağı
Yazar başlığı sabit 162375 revizyonunda ve bağlı kurumsal kimlik kaynağında doğrulandı.
Atıf kanıtını aç ↗Yazar başlığı sabit 162375 revizyonunda ve bağlı kurumsal kimlik kaynağında doğrulandı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
"Fantazi"Ömer Seyfettin · Serbest düzenli aşk şiiri→
“Gözüm uzak, pek uzak bir cihanda” tekrarı, şiiri her bölümde hayal edilen coğrafyaya geri taşır. Yeşil göl ve mor ormanla başlayan cennet, harap gül bahçesine dönüşür; son bölümde Kutadgu’dan kalan umut, yıkıntı içinde sönmeyen kandil gibi korunur.