Kerbelâ Çölü'nden bir Koyun Geldi
Pir Sultan Abdal, Kerbelâ yasını kuzusunu arayan bir koyunun diliyle anlatır; kutsal kişileri, mahşerde adalet talebini ve Kırklar'ın birlik zikrini aynı ağıtta buluşturur.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
çölünden bir koyun geldi
Kuzum deye meleyüben ağladı
Koyunun sadâsı bağrımı deldi
Yürekteki yaralarım dağladı
1Kerbelâ çölünden bir koyun geldi.
2‘Kuzum!’ diye meleye meleye ağladı.
3Koyunun sesi bağrımı deldi;
4Yüreğimdeki yaraları yeniden dağladı.
- 2
Koyun yere koydu nazlı dizlerin
Dinleyelim şeker gibi sözlerin
Kıbleye döndürmüş kara gözlerin
Koyun sesi yüreğimi dağladı
1Koyun nazlı dizlerini yere koydu.
2Şeker gibi tatlı sözlerini dinleyelim.
3Kara gözlerini kıbleye çevirmişti;
4Koyunun sesi yüreğimi dağladı.
Diz çökme ve kıbleye yönelme, koyunun ağıdını aynı zamanda ibadet ve tanıklık sahnesine çevirir. Şeker gibi sözler acı haberle karşıtlık kurar; yinelenen yürek dağlanması, anlatıcının bu tanıklığa kayıtsız kalamadığını gösterir.
- 3
Muhammed koyunun aslını sordu
Koyun dâra geçti hoş zâri kıldı
Kuzu kurban olmaz ya niçün oldu
Fatm(a) ananın göz yaşları çağladı
1Muhammed koyunun aslını sordu.
2Koyun dara geçti ve içli bir feryat etti.
3Kuzu kurban olmaz; öyleyse bu neden oldu?
4Ana Fatma’nın gözyaşları çağladı.
Muhammed'in soruşturmasıyla ağıt bir hesap sorma anlatısına dönüşür. Koyunun dara geçmesi cem meydanındaki sınanma çağrışımını taşır; kurban sorusu Kerbelâ'daki masum ölümü olağan bir adak gibi görmeyi reddeder ve Fatma'nın yasına bağlanır.
- 4
Koyun eydür benim kuzum aldılar
Beni hasret ateşine saldılar
Mîkâil bile geldiler
Selman imamların belin bağladı
1Koyun der ki: ‘Benim kuzumu aldılar;’
2‘Beni hasret ateşine attılar.’
3Cebrâil ile Mîkâil birlikte geldiler;
4Selman, imamların belini bağladı.
Koyun doğrudan konuşarak kaybını ‘kuzum’ sözüyle kişiselleştirir. Hasret ateşi, ayrılığı yakıcı bir hâle getirir; Cebrâil, Mîkâil ve Selman'ın sahneye gelişi olayı dünyevi bir ölümün ötesine taşıyarak kutsal topluluğun yasına dönüştürür.
- 5
Muhammed koyunun aslın aradı
Kuzum dedi koyun ayak diredi
derler bir güruhtur türedi
Zülfikar kanından çekti zağladı
1Muhammed koyunun aslını araştırdı.
2‘Kuzum,’ dedi; koyun ayak diredi.
3Nâci denilen bir topluluk türemiştir.
4Zülfikar kınından çekildi ve bilenerek savaşa hazırlandı.
Sabit Vikikaynak dizesi ‘kanından’ basar; Gölpınarlı–Boratav taraması ve yaygın basılı varyantlar aynı yeri ‘kınından’ verir. V2 özgün yüzeyi değiştirmez, modern aktarımda kılıcın kınından çekilip bilenerek hazırlanması anlamını gösterir ve varyantı apparatus'ta bağlar.
- 6
Koyun eydür kuzum hasların hası
Nüh felekten öte gelirdi sesi
Yarın mahşer günü kılam dâvâsı
Deyince Muhammed Ali ağladı
1Koyun der ki: ‘Kuzum seçkinlerin seçkinidir;’
2‘Sesi dokuz feleğin ötesinden gelirdi.’
3‘Yarın mahşer gününde onun davasını güdeceğim.’
4Bunu duyunca Muhammed ile Ali ağladı.
Kuzunun ‘hasların hası’ sayılması masumiyetini ve manevi mertebesini yükseltir. Sesinin dokuz feleği aşması kozmik bir değer verir; koyunun mahşerde dava açacağını söylemesi, yasın yalnız duygusal değil adalet isteyen bir tanıklık olduğunu bildirir.
- 7
Pîr Sultan’ım bağrımı deldi
Ali Fatma Düldül Zülfikar geldi
Kuzu kurban olmaz ya niçin oldu
Kırklar da hû deyip özün birledi
1Pir Sultan’ım, ayrılık bağrımı deldi.
2Ali, Fatma, Düldül ve Zülfikar geldi.
3Kuzu kurban olmaz; öyleyse bu neden oldu?
4Kırklar da ‘hû’ deyip özlerini birledi.
Mahlas dörtlüğü, anlatıcının bağrındaki yarayı firkat sözüyle yeniden açar. Ali, Fatma, Düldül ve Zülfikar'ın birlikte anılması Kerbelâ hafızasını toplar; Kırklar'ın ‘hû’ diyerek özünü birleştirmesi ağıdı cem birliğiyle kapatır.
Metnin kaynağı
Sabit 174122 revizyonunun eser sahibi alanı Pir Sultan Abdal adını verir; kanonik kimlik kaydı bu atfı destekler.
Atıf kanıtını aç ↗Türkçe Vikikaynak'ın 174122 numaralı sabit revizyonundaki tek şiir öğesinin tam 28 dizelik gövdesi korunmuş; modern aktarım ve editoryal katmanlar ayrıca eklenmiştir.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Ötme bülbül ötme, şen değil bağımPir Sultan Abdal · koşma→
Açılış, Kerbelâ yasını konuşan ve ağlayan bir koyun üzerinden kurar. Hayvanın ‘kuzum’ feryadı annelik acısını doğrudan duyurur; sesi anlatıcının bağrını delerken tarihsel felaket kişisel ve bedensel bir yaraya dönüşür.