Kerem-kâra Her Dem Kemâl-i Ehem
Cömert için en önemli olgunluğun kerem olduğunu söyleyen kıta, açgözlü kişinin bile kerem sözü karşısında aynı kelimeyi durmadan yineleyeceği bir nükte kurar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
her dem
Keremdür keremdür keremdür
1Cömert kişi için her zaman en önemli olgunluk
2keremdir, keremdir, keremdir, kerem.
- 2
her kim dirse ol dem
Keremdür keremdür keremdür
1Açgözlü kişiye o an her kim “kerem” derse,
2keremdir, keremdir, keremdir, kerem.
İkinci beyit aynı nakaratı açgözlü kişiye çevirir: ona ‘kerem’ demek bile keremdir. Beyit sözü kimin söylediğini ve kime düştüğünü açıkça belirtmez; hüküm yine dört tekrarla bırakılır.
Metnin kaynağı
DEU-AVESIS.e8807444-8be2-473b-8401-17fe7c7cc29b:r113-pdf928 sabit kaydı; kısa şiir 113, basılı s.883 / gerçek PDF görüntü 928. Tek sayfalık dört dize tamdır; aparat alınmadı. CC BY exact ek yanında profile-adjacent; PDF içinde gömülü değildir.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Ķumru kebūter-āsā ižhār-ı saŧvet itmeNazîr İbrahim · Matla/Müfred→
İlk beyit ‘kerem-kâr’ ile ‘kemâl’ arasında ses köprüsü kurar ve hükmünü dört tekrarla mühürler. Tekrar, cömertliğin başka bir meziyetle değiştirilemeyecek temel değer oluşunu ritme dönüştürür.