Kırklar meydanına vardım

Hatâyî, Kırklar meydanına kabulü sofra, sır saklama, eşitlik ve mürşit imgeleriyle aşamalı bir manevi konukluk olarak anlatır.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Kırklar meydanına vardım

   Gel beri hey can dediler

   İzzet ile selâm verdim

   Gir işte meydan dediler

   Kırklar bir yerde durdular

   Otur deyu yer verdiler

   Meydana sofra kurdular

   Lokmamıza ban dediler

   Erenler kalbi ganidir

   Yuduğu kalbi arıdır

   Gelişin kanden beridir

   Gel söyle ihvan dediler

   Gördüğünü gözün ile

   Beyan etme sözün ile

   Neden sonra bizim ile

   Olursun mihman dediler

   Behey abdal nedir halin

   Hak'ka şükret kaldır elin

   Kesegör gıybetten dilin

   Her kulu yeksan dediler

   ŞAH HATAYÎ konmuş bunda

   Tazece uğramış derde

   Mürşidden açılır perde

   Gör imdi ey can dediler

   1Kırklar meydanına vardım.

   2“Gel beri, ey can,” dediler.

   3Saygıyla selam verdim.

   4“Gir işte meydana,” dediler.

   5Kırklar bir arada duruyordu.

   6“Otur,” diyerek yer verdiler.

   7Meydana sofra kurdular.

   8“Lokmamıza ban,” dediler.

   9Erenlerin gönlü cömerttir.

   10Arındırdığı gönül tertemizdir.

   11“Nereden geliyorsun?

   12Gel, söyle ey yol kardeşi,” dediler.

   13Gözünle gördüğünü

   14Sözünle açıklama.

   15Ancak ondan sonra bizimle

   16Konuk olursun,” dediler.

   17“Ey abdal, nedir hâlin?

   18Hakk’a şükret, ellerini kaldır.

   19Dilini gıybetten alıkoy.

   20Her kulu eşit bil,” dediler.

   21Şah Hatâyî burada konaklamış.

   22Daha yeni derde uğramış.

   23Perde mürşit aracılığıyla açılır.

   24“Şimdi gör, ey can,” dediler.

   Şiir, Kırklar meydanına girişi ardışık sınamalarla sahneleştirir: selam, sofraya katılma, nereden geldiğini söyleme, gördüğünü saklama ve kulları eşit bilme. Konukluk ancak dil gıybetten çekildiğinde ve mürşit perdeyi açtığında tamamlanır; böylece meydan hem topluluk hem manevi eğitim alanı olur.

   Bütün bend yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle