Hacı Bektaş-ı Velî müseddesi
Azbî Mustafa Çavuş, Hacı Bektaş-ı Veli’yi Hakk’ın sümbülü, hidayet kaynağı ve en büyük manevî kutup olarak över. Beş bent boyunca onu Ali soyuna ve On İki İmam silsilesine bağlayıp kendisini alçakgönüllü kulu sayar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Kisvetimdir başıma cennette Hak’kın sünbüli
Benden olduk cân ü dilden emrine dedik belî
Lâğdır vasf-ı şerifin etmese can bülbüli
âşıkların varı Hudâ’nın has güli
Fahr-i âlem nûr-i çeşm-i Enbiyâ nesl-i Ali
Şâh-ı ekrem Hacı Bektâş-ı Velî
1Cennette Hakk’ın sümbülü başımda giysimdir;
2Biz ondan olduk, canıgönülden buyruğuna “evet” dedik.
3Can bülbülü senin şerefli niteliklerini anmasa bu boş sözdür;
4Âşıkların bülbülü, Tanrı’nın seçkin gülünün bütün varlığıdır.
5Âlemin övüncü, peygamberlerin göz nuru, Ali soyundandır;
6En yüce şah, en büyük kutup Hacı Bektaş-ı Veli’dir.
- 2
Nola bî pervâ gezersem her cezadan âsiyem
Bir senin gibi penâhım var iken ben gam yemem
Mazhar-ı zât-ı kadimsin Lâ fetâ illâ direm
Şensin ol kân-ı hidâyet mâlik-i sırr-ı kerem
Fahr-i âlem nûr-i çeşm-i enbiyâ nesl-i Ali
Şâh-ı ekrem Hacı Bektâş-ı Velî
1Her cezaya asi olup çekinmeden gezsem ne olur?
2Senin gibi bir sığınağım varken kaygı duymam.
3Kadim zatın görünme yerisin; “Ali’den başka yiğit yoktur” derim.
4Hidayet kaynağı ve cömertlik sırrının sahibisin.
5Âlemin övüncü, peygamberlerin göz nuru, Ali soyundandır;
6En yüce şah, en büyük kutup Hacı Bektaş-ı Veli’dir.
Konuşan kendi isyanını saklamaz, fakat Hacı Bektaş’ı sığınak sayar. “Lâ fetâ illâ Ali” göndermesi ve hidayet kaynağı nitelemesi, güvenin kişisel rahatlıktan değil Ali’ye uzanan manevî silsileden geldiğini belirtir.
- 3
Hoş menim haddim değil vasfın idüb söz söylemek
Rûz ü şeb küstahlığımdır fehm-i kadrin eylemek
Mebde-i lûtf-i Hudâ’sın bâis-i her dü felek
Hâdi-i râh-ı İlâhî -i ins ü melek
Fahr-i âlem nûr-i çeşm-i enbiyâ nesl-i Ali
Şâh-ı ekrem Hacı Bektâş-ı Velî
1Gerçi seni övüp söz söylemek benim haddim değildir;
2Gece gündüz değerini anlamaya çalışmam bile küstahlığımdır.
3Tanrı lütfunun başlangıcısın, iki âlemin varlık sebebisin;
4İlahî yolun kılavuzu, insan ve meleğin mürşidisin.
5Âlemin övüncü, peygamberlerin göz nuru, Ali soyundandır;
6En yüce şah, en büyük kutup Hacı Bektaş-ı Veli’dir.
Övgü söyleyen kişi önce sözünün yetersizliğini ve küstahlığını kabul eder. Ardından Hacı Bektaş’ı iki âlemin lütuf başlangıcı ve insanla meleğe rehber sayarak bu alçalışı daha yüksek bir övgüye dönüştürür.
- 4
Şah Hasen ile Hüseyn-i Kerbelâ’nın aslısın
Âşıka sertâc olan Zeyn-ül-ibâd’ın aslısın
Hem Muhammed Bâkır u Ca’fer imâmın aslısın
Mûsi-i Kâzım Ali Mûs-er-Rızâ’nın aslısın
Fahr-i âlem nûr-i çeşm-i enbiyâ nesl-i Ali
Şâh-ı ekrem Hacı Bektâş-ı Velî
1Şah Hasan ile Kerbelâ Hüseyin’inin aslındansın;
2Âşığın baş tacı Zeynelâbidin’in aslındansın.
3Muhammed Bâkır ile İmam Cafer’in aslındansın;
4Musa Kâzım ve Ali Musa Rıza’nın aslındansın.
5Âlemin övüncü, peygamberlerin göz nuru, Ali soyundandır;
6En yüce şah, en büyük kutup Hacı Bektaş-ı Veli’dir.
Bu bent Hacı Bektaş’ı Kerbelâ’nın Hasan ve Hüseyin’iyle, ardından Zeynelâbidin, Muhammed Bâkır, Cafer, Musa Kâzım ve Ali Musa Rıza’yla ilişkilendirir. “Asıl” tekrarı, öğretinin imamlar boyunca süren kaynağını vurgular.
- 5
Şah Takî vü bâ Nakî Hak’dan penâhındır senin
Askerî erkân-ı fahri her kelâmındır senin
Mehdi-i Âl-i Muhammed kim imâmındır senin
Pâdişâhım Azbi bir gulâmındır senin
Fahr-i âlem nûr-i çeşm-i enbiyâ nesl-i Ali
Şâh-ı ekrem Hacı Bektâş-ı Velî
1Şah Takî ile Nakî senin Hak’tan sığınağındır;
2Askerî’nin övülen erkânı her sözündedir.
3Muhammed soyundan Mehdî senin imamındır;
4Padişahım, Azbî senin değersiz bir kulundur.
5Âlemin övüncü, peygamberlerin göz nuru, Ali soyundandır;
6En yüce şah, en büyük kutup Hacı Bektaş-ı Veli’dir.
Son bent imamlar zincirini Takî, Nakî, Askerî ve Mehdî ile tamamlar. Azbî kendi mahlasını “değersiz kul” konumunda söyleyerek büyük silsile karşısındaki yerini belirler; nakarat övgüyü yeniden Hacı Bektaş’ta toplar.
Metnin kaynağı
Azbî Mustafa Çavuş atfı basılı bölüm ve görünür mahlasla sınırlıdır; kanonik profil, bağımsız kimlik incelemesi tamamlanana kadar bekletilmektedir.
Atıf kanıtını aç ↗Ergun 1955; tarama s. 376–377; 5 birim/30 dize. Kayıt kaynakta “Kisvetimdir başıma cennette Hak’kın sünbüli” ile başlar, “Şâh-ı ekrem kutb-i a’zam Hacı Bektâş-ı Velî” ile biter. Dizeler kaynağından korundu. Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryasınca hazırlandı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
İlk bent sümbül, bülbül ve gül imgeleriyle Hacı Bektaş’a bağlılığı cennet bahçesi içinde kurar. “Belî” sözü ezelî kabulü bildirirken tekrarlanan son iki dize onu Ali soyuna ve manevî kutupluğa bağlar.