DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Pir Sultan Abdal/Kul olayım kalem tutan ellere
Kaynaklı metin
Deyiş · 16. yüzyıl

Kul olayım kalem tutan ellere

Sivas’ta sazı çalınan, yârinden ve akrabasından koparılmış bir sesin derdini kâtibe yazdırdığı; her dörtlüğü türkü bağlantısıyla kapanan üç dörtlüklük deyiş.

Özgün metin
  1. 1

    Kul olayım kalem tutan ellere

    Kâtip arzuhalim yaz yare böyle

    Şekerler ezeyim şirin dillere

    Kâtip arzuhalim yaz yare böyle

    Güzelim ey güzelim ey güzelim ey ey

    Günümüz Türkçesi +

    1Kalem tutan ellere kul olayım.

    2Kâtip, benim dilekçemi sevgiliye böyle yaz.

    3Tatlı dillere şeker ezip ikram edeyim.

    4Kâtip, benim dilekçemi sevgiliye böyle yaz.

    5Güzelim ey, güzelim ey, güzelim ey ey.

    Beşlik yorumu +

    Söyleyen kendi derdini kendi yazamıyor; kâtibin eline kul olmayı kabul ediyor. ‘Arzuhal’ sözü aşkı bir dilekçeye çeviriyor: duygunun sevgiliye ulaşması başkasının kalemine bağlı.

  2. 2

    Sivas ellerinde sazım çalınır

    Çamlı beller bölük bölük bölünür

    Yardan ayrılmışam bağrım delinir

    Kâtip arzuhalim yaz yare böyle

    Güzelim ey güzelim ey güzelim ey ey

    Günümüz Türkçesi +

    1Sivas yöresinde benim sazım çalınıyor.

    2Çam kaplı dağ sırtları bölük bölük ayrılıyor.

    3Yârimden ayrı düştüm, bağrım deliniyor.

    4Kâtip, benim dilekçemi sevgiliye böyle yaz.

    5Güzelim ey, güzelim ey, güzelim ey ey.

    Beşlik yorumu +

    Sivas adı geçince saz söyleyeninden bağımsız çalınmaya başlıyor; ses ortada, sahibi uzakta. Dağların ‘bölük bölük’ bölünmesi de ayrılığı manzaraya yayıyor: yarılan yalnız bağır değil.

  3. 3

    Pir Sultan Abdal’ım ey Hızır Paşa

    Gör ki neler gelir sağ olan başa

    Beni hasret koydun kavim kardaşa

    Kâtip arzuhalim yaz yare böyle

    Güzelim ey güzelim ey güzelim ey ey

    Günümüz Türkçesi +

    1Ben Pir Sultan Abdal’ım; ey Hızır Paşa,

    2yaşayan bir başa nelerin geldiğini gör.

    3Beni kendi soyuma ve kardeşime hasret bıraktın.

    4Kâtip, benim dilekçemi sevgiliye böyle yaz.

    5Güzelim ey, güzelim ey, güzelim ey ey.

    Beşlik yorumu +

    Şiirin muhatabı son dörtlükte sevgiliden Hızır Paşa’ya kayıyor: aynı arzuhal artık şikâyet dilekçesidir. Ayrılık da yâre değil ‘kavim kardaşa’ hasrete dönüşüyor; ceza kişiyi ailesinden koparıyor.

Kaynak

Metnin kaynağı

Türkçe Vikikaynak’taki 166747 numaralı sürüm esas alındı. Bu sürüm bir türkü sözü derlemesine dayanır, tenkitli neşre değil; söyleyiş türkü icrasından gelir ve dörtlükleri kapatan ‘Güzelim ey’ bağlantısı ölçünün dışındadır. Noktalama düzenlendi, dize dizilişi korundu.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Okumaya devam edin

Pir Sultan Abdal şiirleri arasında gezinin

Şair profiline dön →