DDizegâhDijital şiir arşivi
Şiirler/Pir Sultan Abdal/Hızır Paşa’nın zulümü var ise
Deyiş · 16. yüzyıl

Hızır Paşa’nın zulümü var ise

Sivas valisine karşı kendi âhından başka silahı olmayan bir sesin, darağacı kararını padişah gücüyle Allah arasındaki hesaba çevirdiği dört dörtlüklük deyiş.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

  1. 1

    Hızır Paşa’nın zulumu var ise

    Ne yapayım benim de bir âhım var

    Senin pâdişâhın var ise

    Benim arkam kal’em bir Allah’ım var

    1Hızır Paşa’nın elinde zulüm gücü varsa

    2ne yapayım, benim de bir âhım var.

    3Senin tuğlu bir padişahın varsa

    4benim arkam ve kalem bir Allah’ımdır.

    Karşılaştırma bir denklem gibi kuruluyor: paşanın zulmüne karşı bir ‘âh’, padişahın tuğuna karşı bir Allah. Elinde ordu olmayan adam ölçüyü kendine çekmek için silah değil merci değiştiriyor.

  2. 2

    Şol icrâ tanrısı yatmaz uyumaz

    Kimsenin hakkını kimsede komaz

    sağır olmuş ünümü duymaz

    Ma’sumlar boğdurur pâdişahım var

    1Hükmünü yürüten o Tanrı ne yatar ne uyur.

    2Kimsenin hakkını bir başkasında bırakmaz.

    3Padişah sağır olmuş, benim sesimi duymuyor.

    4Suçsuzları boğduran bir padişahım var.

    Uyumayan Tanrı ile sağır padişah karşı karşıya getiriliyor; birinin uyanıklığı ötekinin duymamasını daha ağır kılıyor. ‘Pâdişahım var’ sözü ise sahiplenme değil, teslim edilmiş bir kaderin adı.

  3. 3

    Gönül verdim verdim Hayder’e

    Geçmem beni etseler pâre pâre

    İrâfızî deye çektiler dâre

    Acab benim bunda ne günâhım var

    1Gönlümü verdim, sözümü Hayder’e bağladım.

    2Beni parça parça etseler bile bu sözden geçmem.

    3‘Râfızîdir’ diyerek darağacına çektiler.

    4Acaba benim burada ne günahım var?

    İdam gerekçesi bir suç değil bir ad: ‘râfızî’. Şair suçlamayı tartışmıyor, günahını soruyor; parçalanmayı kabul ederken sözünden dönmeyi hesaba bile katmıyor.

  4. 4

    Pîr Sultan Abdal’ım yedullahımız

    Bâtına hükm eder pâdişâhımız

    Sâhib çıkar miskin kul Allahımız

    Şefâat edecek güzel şâhım var

    1Ben Pir Sultan Abdal’ım; dayanağımız Allah’ın elidir.

    2Bizim padişahımız görünmeyen tarafa hükmeder.

    3Allah’ımız kimsesiz kuluna sahip çıkar.

    4Bana şefaat edecek güzel bir şahım var.

    İki padişah şiir boyunca yarıştıktan sonra son dörtlükte biri kazanıyor: hükmü ‘bâtına’ yürüyen. Görünen dünyada asılan adam, hesabı öteki tarafa taşıyarak infazı geçersiz saymıyor ama yetkisiz kılıyor.

Kavram sözlüğü (8) ↓
Kaynak

Metnin kaynağı

Türkçe Vikikaynak’taki 174064 numaralı sürüm esas alındı; sürüm, İstanbul Maarif Kitaphanesi’nin Pir Sultan Abdal Hayatı ve Şiirleri baskısını aktarır. Kaynaktaki ‘Şefâaat’ dizgisi ‘Şefâat’ olarak düzeltildi — dize ancak böyle 11 heceye tamamlanıyor. Dize başlarındaki görünmez boşluk karakterleri temizlendi; noktalama eklenmedi.

Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Bir hata mı var? Bildirin

Yanlış bir dize, hatalı bir çeviri ya da eksik bir kaynak gördüyseniz yazın. Metni doğrulayıp düzeltiyoruz.

Okumaya devam edin

Sırada ne var?

Sonraki şiirEnelhak deyüben dikildim dâraPir Sultan Abdal · Nefes

Kavram sözlüğü

8 kavram bulundu.

zulum

Zulüm; güç kullanarak haksızlık etme

âh

İçten kopan sesli sızlanma; halk inanışında zalimi bulacağına inanılan beddua

tuğlu

Tuğ taşıyan; Osmanlı’da rütbe ve buyruk yetkisinin işareti

hünkâr

Padişah, hükümdar

ikrar

Alevî-Bektaşî yolunda verilen ve dönülmeyen söz

râfızî

Osmanlı belgelerinde Şiî-Kızılbaş inancına verilen suçlayıcı ad

yedullah

Allah’ın eli; ilahi kudreti anlatan Kur’an ifadesi

bâtın

Görünmeyen, iç yüz; zâhirin karşıtı