Lam Eliften Arşa Pervaz Eyledim
Hurûfî harf düşüncesini bir yükseliş anlatısına çeviriyor: şair lâm-elif ile başlayıp "kün" emrinin harflerine, oradan dokuz feleğe ve mekânsızlığa çıkar. Redif olan "eyledim" her beyti tamamlanmış bir fetih gibi kapatır.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Lâm elifden arşa eyledim
Kâf ü nundan başıma tâceyledim
1Lâm-elif harfinden arşa kanat açıp uçtum,
2kâf ile nûndan başıma taç yaptım.
- 2
burcunda kurdum haymeyi
mülkini eyledim
1Dokuz feleğin burcunda çadırımı kurdum,
2mekânsızlık ülkesini yağmaladım.
Beyit iki basamağı üst üste koyar: önce dokuz kat gök, sonra göğün de ötesindeki lâmekân. "Hayme" göçebe çadırıdır, kurulur ve sökülür; yani konak geçicidir. "Târâc" ise yağma demek — âşık mekânsızlığa konuk olarak değil, akıncı olarak girer.
- 3
Kuvvet ü savt u Kelâm ü nutku rûh
Cümlesini hüsne muhtaç eyledim
1Kuvveti, sesi, kelâmı, sözü ve ruhu —
2hepsini güzelliğe muhtaç kıldım.
İlk dize beş şeyi yan yana sayar ve hepsi insanı insan yapan yetilerdir: kudret, ses, söz, konuşma, can. İkinci dize bu listeyi tek bir yere bağlar; hüsn, yani güzellik, Hurûfî okumada yüzdeki harflerle yazılmış ilâhî metindir. Yetiler kendi başına yeterli sayılmaz, hepsi o metne muhtaç bırakılır.
- 4
Sûret-i şâbin katat görmek içün
Perdepûşî gör ne mi'râç eyledim
1Genç yüzün suretini görmek için,
2perde ardına gizlenişimi gör, nasıl bir mirâca çıktım.
Beyit, Tanrı'nın bir genç suretinde görüldüğünü söyleyen tasavvufî rivayete dayanır; "şâb" genç demektir ve Hurûfî okumada insan yüzü, okunabilir tek levhadır. "Perdepûş" örtünen, perde arkasına giren anlamındadır. Birinci dizedeki "katat" kaynakta bu biçimde dizilmiştir; okunuşu çözülemediği için günümüz Türkçesinde karşılıksız bırakıldı.
- 5
içre mesken tutalı
Ey Yemînî günde bin hâç eyledim
1Beyt-i ma'mûr'un içinde mesken tutalı beri,
2ey Yemînî, günde bin hac eyledim.
Beyt-i ma'mûr, göklerde meleklerin tavaf ettiği söylenen Kâbe'dir. Şair oraya yerleşince hac bir yolculuk olmaktan çıkıp bir oturma hâline gelir: gidilmez, içinde bulunulur ve günde bin kez tekrarlanır. Mahlas beyti böylece dış ibadetle iç hâl arasındaki farkı sayıya çevirir.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 141932 numaralı sürüm esas alındı; sayfanın ilk satırı derlemedeki sıra numarasıdır ("— 6 —"), dize değildir ve alınmadı, geriye on dize kaldı. Kaynağın üç yazım özelliği korundu: ikinci dizede "tâc eyledim" bitişik dizilmiş ("tâceyledim"), dördüncü beytin ilk dizesindeki "katat" kelimesinin okunuşu çözülemedi, son dizede "hac" kelimesi "hâç" biçiminde yazılmış.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.Bir hata mı var? Bildirin
Sırada ne var?
Nebiler serveri çünkim Muhammed Mustâfa geldiYemînî · Gazel→
Matla iki harf öbeğiyle kurulur: lâm-elif, Arap yazısında iki harfin tek işarete kaynadığı bağdır ve "lâ", yani "yoktur" okunur; kâf ile nûn ise birleşince "kün" (ol) emrini verir. Şair yokluk harfinden yükselip yaratma emrini taç edinir — Hurûfî düşüncede harf süsleme değil, basamaktır.