Muhammed Ali’yi candan sevenler
On iki imamı sırayla anan bir nefes. Her bent bir grup imamı sayar ve “inşallah” redifiyle bir vaat ya da bir yoksunluk bildirir. Son iki bent zamanı geleceğe çevirir: hesap defteri, Mehdî'nin gelişi ve solmayacak bir gül.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
Muhammed Ali’yi candan sevenler
Yorulub yollarda kalmaz inşallah
İmamı Hasan’ın yüzün görenler
Hüseyin’den mahrûm olmaz inşallah
1Muhammed Ali'yi candan sevenler
2yorulup yollarda kalmaz inşallah.
3İmam Hasan'ın yüzünü görenler
4Hüseyin'den yoksun kalmaz inşallah.
- 2
İmamı Zeynel’den bir içen
İmamı Bâkır’dan kaynayup coşan
ile İmam Ca’fer’e koşan
Bundan yola sapmaz inşallah
1İmam Zeynel'den bir dolu içen,
2İmam Bâkır'dan kaynayıp coşan,
3içtenlikle İmam Cafer'e koşan,
4bundan başka yola sapmaz inşallah.
Dördüncü, beşinci ve altıncı imamlar aynı cümlenin üç öznesi. Fiiller birbirini besliyor: içmek, coşmak, koşmak. “Bâkır” yarıp açan demektir; kaynayıp coşma imgesi adın anlamıyla örtüşür. Kapanış, çokluğu tek bir yolda toplayarak sayımı bağlar.
- 3
İmamı Mûsâ’dan gelen erenler
Can baş fedâ edüb cemler görenler
İmamı Rızâ’ya zehir verenler
Divanda şefâat bulmaz inşallah
1İmam Musa'dan gelen erenler,
2can baş feda edip cemler görenler,
3İmam Rıza'ya zehir verenler:
4hesap divanında şefaat bulmaz inşallah.
Bent üçüncü dizede yön değiştiriyor: iki dize boyunca sayılan sadıkların ardından katiller geliyor ve redif ödül yerine mahrumiyet dağıtıyor. İmam Rıza'nın zehirlenerek öldürüldüğü inancı burada bir beddua kalıbına dönüşür; “inşallah” bu kez ceza diliyor.
- 4
Bir gün olur okuturlar defteri
Şah oğlunun elindedir teberi
Uyanırsa
Açılan gülümüz solmaz inşallah
1Bir gün olur, defteri okuturlar;
2teber Şah oğlunun elindedir.
3Takıy, Nakıy, Askerî uyanırsa
4açılan gülümüz solmaz inşallah.
Zaman geleceğe kayıyor ve hesap günü bir defter okuması gibi resmediliyor. Teber Bektaşî dervişinin baltasıdır; “Şah oğlu” hem imam soyu hem Safevî hanedanı okunabilir. Dokuzuncu, onuncu ve on birinci imamların uyanması bir dirilme beklentisidir.
- 5
Hatâyî der bu iş bir gün biter a
Özünü katagör ulu katara
Mehdî şevki bu cihânı tutar a
Şah oğluna sitem olmaz inşallah
1Hatâyî der: bu iş bir gün biter;
2kendini ulu katara katmaya bak.
3Mehdî'nin coşkusu bu cihanı tutar;
4Şah oğluna sitem olmaz inşallah.
Mahlas bendi sayımı tamamlıyor: on ikinci imam Mehdî. Dize sonlarındaki “a” bir seslenme uzatması, nefesin okunuşundan gelir. İkinci dize okura tek görev veriyor — katara girmek, yani safa katılmak; kurtuluş bireysel değil, kafileyle geliyor.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 143986 numaralı sürüm (Bektaşî Şairleri ve Nefesleri / Hatayi) esas alındı; imlâsına dokunulmadı. "Sıdk ile İmam Ca'fer'e koşan" dizesi kaynakta on bir yerine on hecede duruyor; eksik hece tamamlanmadı. Son bent kaynakta öncekilerden boş satırla ayrılmamış.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Nefes sayımı Ali'den başlatıp Hasan ile Hüseyin'e geçiyor; sıra kronolojik, imamlar tek tek anılacak. Redif “inşallah” vaadi kesinlik yerine dua kipinde tutuyor. İki dizedeki karşılık da yolculuk diliyle kuruluyor: sevenler yolda kalmaz.