Muhyeddin'im Hâsülhas
Dört dizede iki iddia birleşir: şairin her sözü bir nefestir, canı ise tene kapatılmış bir hümâ kuşudur. “Nefes” kelimesinin soluk ile Bektaşî şiiri arasındaki çift anlamı, sözle can arasına doğrudan bir köprü kurar.
Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.
- 1
'im
Her bir sözüm bir
Canım kuşudur
Tenim hümâya
1Muhyeddin'im, hasların hasıyım,
2her bir sözüm bir nefestir.
3Canım hümâ kuşudur,
4tenim hümâya kafestir.
Metnin kaynağı
Türkçe Vikikaynak'taki 143963 numaralı sürüm esas alındı; sayfa Sadettin Nüzhet Ergun'un “Bektaşî Şairleri ve Nefesleri” taramasının 144-157. yapraklarını topluca aktardığı bölüm sayfasıdır, bu yüzden şairin bu partideki bütün şiirleri aynı adresi ve aynı sürüm numarasını taşır. Metin, Ergun'un “—27—” sıra numarasıyla dizdiği dörtlüktür; sıra numarası ve “Maniler” tasnif başlığı metne alınmadı, nazım şekli için “Mâni” karşılığı arşiv listesinde bulunmadığından yansız olan “Şiir” seçildi. Kaynakta ilk dize “Muhyeddin'im hâsülhas” biçiminde, mahlasla kafiyenin arası çift boşlukla dizilmiş; boşluk teke indirildi, başka hiçbir müdahale yapılmadı.
Kaynak sayfasını aç ↗Günümüz Türkçesi ve yorumlar Dizegâh editoryası tarafından hazırlanmıştır.
Dörtlük iki iddia ve bir mecazdan kurulu: önce söz, sonra varlık. “Nefes” hem soluk hem Bektaşî tarikat şiirinin adı olduğu için ikinci dize aynı anda “sözüm canlıdır” ve “sözüm yolun şiiridir” diyor. Son iki dize kuş-kafes mecazını bölüştürüyor: can uçan, ten tutan taraftır; hümânın baht kuşu oluşu da içerideki canı değerli kılıyor.