Nûr-ı İrfân ile Yâ Rab Dilimi Lâmi‘ Kıl

İrfan nuruyla gönlün parlamasını isteyen kıt‘a, sözün gönül ehline duyurulmasını ve küçük mecmuanın feyzi toplamasını aynı dua zincirinde kurar.

Özgün dizeler ve günümüz Türkçesi karşılığı gösteriliyor.

1. 1

   Nûr-ı ‘irfân ile Yâ Rab dilimi lâmi‘ kıl

   Sözüme sâmi‘a-i ehl-i dili sâmi‘ kıl

   1Ey Rabbim, gönlümü irfan nuruyla parlat;

   2sözümü gönül ehlinin kulağına işittir.

   Açılış beyti iki ayrı duyuyu arka arkaya diler: önce gönül ışıyacak, sonra söz kulağa ulaşacaktır. “Lâmi‘” ile “sâmi‘” kafiyesi ışıkla işitmeyi aynı ses kalıbına sokar. Muhatap da geniş bir okur kitlesi değil, işitme yetisi “ehl-i dil” diye sınırlanmış dar bir çevredir.

   Bütün beyit yorumlarını göster ↓

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle
2. 2

   Toldurup saff-ı sütûr-ı hükm-i gayret ile

   Cem‘a-i feyze bu mecmû‘acığım câmi‘ kıl

   1Gayret hükmünün satır saflarını doldurup

   2bu küçük mecmuamı feyiz toplamaya elverişli kıl.

   İkinci beyit satırı askerî bir saf gibi düşünür: “saff-ı sütûr” yazıyı hizaya girmiş bir dizi hâline getirir ve bu safı dolduran şey mürekkep değil gayretin hükmüdür. Küçültme ekiyle söylenen “mecmû‘acığım”, tevazu ile büyük bir dilek arasındaki farkı aynı dizede tutar.

   ❞Alıntıyı kopyalaNot ekle